شهر و روستا در مثنوي‌هاي (منطق الطير،مصيبت نامه، اسرارنامه و الهي‌نامه) عطار نيشابوري

City and village in Masnavi (Mantiq al-Tair, Misyabnameh, Asrarnameh, Elahiname) Attar Neyshabouri

كارشناسي ارشد

زبان وادبيات فارسي

مركز ايلام

1397

1399/04/10

عالي

1منبع/ 57ص

از ص54 تاص 55

عطار نيشابوري از آن دسته عارفاني است كه به دليل زندگي در جامعه ، به انواع تيپ ها و صنف ها اشاره كرده است. هدف از پژوهش حاضر بررسي جامعه انساني زمان عطار از ديدگاه جامعه شناسي تاريخي است. از آنجا كه آثار عطار عرفاني هستند، با بيان حكايات مختلف و درگير كردن اجتماع شهري و روستايي به بيان نكته‌هاي عرفاني پرداختهاست.روش اين تحقيق كتابخانه اي و به شيوه‌ي توصيفي تحليلي است و كوشيده شده با تاكيد بر چهار اثر برجسته‌ي عطار(الهي نامه، اسرار نامه، منطق الطير و مصيبت نامه) بر اساس دو مولفه‌ي كاركرد مستقيم و غير مستقيم شهر و روستا مورد بررسي قرار مي‌گيرد . نتايج نشان مي‌دهد كه عطارگويي در صدد آن است كه در حكاياتش شكوه و مكنت را به مردمان شهر نسبت دهد و مردمان روستايي را، مردماني ساده با ضمير پاك مي‌داند. به طور كلي در هر چهار اثر مذكور عطار 123 بار از شهر و 35بار از واژه‌ي روستا استفاده كرده است. هرچند با بيان مستقيم و غير مستقيم با استفاده از آرايه هايي نظير:مجاز، استعاره، ايهام و نماد و... و بر آن است كه مخاطب را با پيشبرد حكايات خوذ همراه و اقناع كند..

4فصل

1400/10/21

65202