بررسي آثار سكوت در حقوق موضوعه ايران و تطبيق آن با مباني اسناد بين المللي

Examining the effects of silence on the subject law of Iran and its application to the principles of international documents

كارشناسي ارشد

حقوق: خصوصي

مركز ايلام

1398

1400/06/13

عالي

1منبع/ 97 ص

مهدي پور، محمد

از ص93 تاص 95

سكوت در اصطلاح به معني عدم بيان است. گاهي يكي از طرفين با يك عمل حقوقي، اراده و يا رضايتخود را اعلام نمي كند، يعني سكوت مي‌كند. در اين حالت نسبت به دلالت سكوت اختلاف شده است .اهميت دلالت مزبور از اين جهت است كه قانونگذار در مواد 190و 191قانون مدني از قصد و ارادهطرفين قرارداد به عنوان يكي از اركان اصلي صحت معامله ياد كرده است. از آنجايي كه در دلالت سكوتبر اراده و رضا و عدم آن تا كنون تحقيقي تطبيقي در دو نظام حقوقي ايران تحت تاثير مستقيم فقه متن مدار فقه بين الملل و اسناد بين المللي صورت نگرفته و انجام اين تحقيق ضروري است. مسئله اصلي تعيين دلالت سكوت در دو نظام و بررسي ميزان تاثير آن و آثاري كه در اعمال و وقايع حقوقي ايجاد مي‌كند، است. در واقع پيرو اين مطلب با بررسي مصاديق مختلف، تعيين اشتراكات وافتراقات، چه در رويكرد و چه در آثار سكوت در اين امر ضروري تحقيق و پژوهش در اين موضوع است .نتايج حاصل از اين پژوهش نشان مي‌دهد كه علي¬رغم اينكه در عرف و ضرب المثل ها هميشه سكوت علامت رضا بيان مي‌شود؛اما در حقوق و قوانين داخلي و خارجي و اسناد و قوانين بين المللي اينگونه نيست و هيچ دلالتي بر سكوت بار نميشود و به عبارتي صرف سكوت محض يعني عدم بيان اراده و هيچ رد و انكار يا تاييد و رضايتي از سكوت برداشت نميشود. از ديدگاه فقه و حقوق هيچ مفهومي بر شخص ساكت بار نميشود.اما سكوت همرا با قرائن و بينه دال بر اعلام اراده مي‌شود حتي اگر لفظ بكار نرود و به بيان روشن تر سكوت فقط حرف نزدن نيست بلكه سكوت يعني خاموشي مطلق بدون ايجاد هيچگونه علامت يا ايماء و اشاره مثبت يا منفي ائم از فعل يا ترك فعلي.در اين پايان نامه آثار سكوت از حوزه‌هاي مختلف حقوق داخلي و بين المللي مورد بررسي قرار گرفته است

4 فصل

1400/10/18

65091