بررسي فقهي حقوقي ، شرط ضمن عقد نكاح راجع به عدم بارداري

Legal jurisprudence review, condition during marriage contract regarding non-pregnancy

كارشناسي ارشد

حقوق: خصوصي

مركز ايلام

1396

1399/05/01

عالي

1منبع/ 89ص

مقصودي، مراد

از ص 82تا ص87

بررسي فقهي حقوقي ، شرط ضمن عقد نكاح راجع به عدم بارداري مبحثي است كه از ديرباز مورد بحث فقها در فقه اماميه بوده ولي در قوانين موضوعه در مورد اين شرط و صحت يا بطلان آن و همچنين ضمانت اجراي تخلف از اين شرط بحثي نشده است اما در بعضي موارد هر يك از طرفين عقد نكاح در طي شروط ضمن عقدي اينحق را از طرف ديگر سلب مي‌كنند. تخلف از شرط امتناع از فرزند دار شدن نمي تواند مجوز سقط جنين يا نفي فرزند يا انحلال و فسخ نكاح باشد چرا كه قواعد مربوط به نظم عمومي مرتبط است. اما اخذ وجه التزام يا خسارت ناشي از تخلف از اين شرط مي‌تواند قابل توجيه باشد. اگر عدم باروري (با قيد دائم) باشد يعني با روش‌هاي دائمي و منجر به عقيم‌سازي باشد خلاف شرع است و به اين جهت شرط باطل است.شرط عدم بارداري در نكاح دائم صحيح نيست مگر اينكه محدود به داشتن تعدادي فرزند يا مقيد به چند ماه يا چند سال باشد.اگر بارور نشدن ناشي از عزل زوج يا به كارگيري وسايل پيشگيري از سوي زوجه بدون ضرورت عقلايي و شرعي و رضايت طرف باشد مجاز نيست مگر با وجود ضرر و آسيب به بدن مادر يا جنين. با توجه به روش كتابخانه اي و باتوجه به سوالات پژوهش به اين نتيجه ميرسيم كه: 1-به نظر مي‌رسد كه شرط عدم بارداري در ازدواج صحيح مي‌باشد. 2-به نظر مي‌رسد كه بارداري حق است. 3-به نظر مي‌رسد كه شرط عدم بارداري تاثيري در عقد ازدواج ندارد.

4فصل

1400/10/18

65090