1317 9804 BF

كارشناسي ارشد

روانشناسي اسلامي - روانشناسي مثبت گرا

مركز ساري

1398

98/04/19

نمره17/75

131ص.

رجبعلي محمدزاده

انسيه بابايي

128-131

هدف پژوهش حاضر تعيين نقش سبك زندگي اسلامي،اميدواري و شادكامي در پيش بيني سلامت روان انديشه جويان بينش مطهر بود. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش شامل انديشه جويان بينش مطهر تهران بود. جهت انتخاب نمونه با توجه به تعداد متغيرها و بر اساس هر متغير تعداد 50 نفر انتخاب شدند كه با توجه به 4 متغير تعداد 200 نفر به عنوان نمونه با استفاده از روش نمونه¬گيري در دسترس انتخاب شدند. جهت گردآوري داده ها ازپرسشنامه سبك زندگي اسلامي كاوياني (1388)،پرسشنامه شادكامي آكسفورد (2002)، پرسشنامه اميد به زندگي اشنايدر (2000) وپرسشنامه سلامت عمومي(گلدبرگوهيلير، 1979) استفاده شد.تجزيه و تحليل داده¬ها با استفاده از آزمون ضريب همبستگي و تحليل رگرسيون چند متغييري انجام شد. نتايج نشان داد بين سبك زندگي اسلامي، اميدواري و شادكامي با سلامت روان زنان انديشه جويان بينش مطهر رابطه منفي معناداري وجود دارد. هم¬چنين نتايج رگرسيون چند متغيره نشان داد كه بين متغيرهاي مستقل (سبك زندگي اسلامي، اميدواري و شادكامي) با متغير وابسته (سلامت روان) رابطه چند¬گانه 757/0= R وجود دارد كه در مجموع متغيرهاي مستقل 7/53 درصد از واريانس سلامت روان را تبيين مي كنند. هم چنين نتايج نشان داد كه از بين متغيرهاي مستقل شادكامي بيشترين نقش را در پيش بيني سلامت روان ايفا مي كند.

1400/10/18

عاليه اسماعيلي

65089