24211پ

كارشناسي ارشد

آموزش زبان وادبيات فارسي

واحدجنوب

1399

1400/06/14

عالي

164ص

علي محمد پشتدار

نرگس محمدي بدر

158-163ص

Teaching Farsi language, Farsi book, Tale, sort stories, new-learners, students

واحدجنوب

نثر روايي )داستان(، از زمان هاي كهن بين اقوام مختلف رايج بوده است. در گذر زمان انسان ها توانسته اند بسياري از موارد آموزشي، ديني، اخالقي و تجارب خود را به صورت غير مستقيم و در قالب داستان و افسانه بيان كنند. عالوه بر كاربرد آموزشي، حكايات و داستان ها در حفظ فرهنگ ملي نيز نقشي مهم به عهده دارند، به گونه اي كه در كتاب هاي فارسي حضوري مستمر و گاه پررنگ داشته اند. در اين راستا براي آموزش زبان فارسي به نوآموز با نگاه به نياز آنان، مي طلبد روش و آموزش هاي خاص و متنوعي را بكاربرد. يكي از اين روشها براي ايجاد انگيزه، كاربرد متون ادبي در قالبهاي مختلف در كالس درس است. گونه هاي ادبي همواره در خود ظرفيت تغيير، تركيب و پيدايي گونه هاي تازه را دارند. يكي از اين گونه ها داستان ها و داستانك ها مي باشند ودر اين بين داستانك با تكيه بر جنبه ارتباطي، موقعيتهايي را مي آفريند كه هدفي فرهنگي و جامعه شناختي را در كنار آموزش واژگاني و دستوري دنبال مي كند. بهره گيري از اين شيوه ي آموزشي، سبب ميشود كه آموزگار بتواند به مباحثي فراتر از انتقال آموزه هاي اطالعاتي زبان )ساخت واشكال دستوري ( بپردازد. در اين پژوهش با بهره گيري از روشهاي توصيفي-تحليلي پس از بررسي كلي روشهاي آموزش به نوآموز و دانش آموزان به بيان اهميت بهره گيري از داستانك پرداخته مي شود. نتايج اين پژوهش نشان ميدهد كه در فرايند آموزش زبان به دانش آموزان، با بهره گيري از ساختار داستانك در فرايندي جذاب بدون پيچش شعري و صور خيال ديگر متون ادبي، ميتوان عناصر فرهنگي، جامعه شناختي و واژگاني را به نو آموزان منتقل ساخت.

1400/10/17

65066