1302 0006 PN

language and literature Components of social capital in the poems of Aref Qazvin

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيّات فارسي

مركز ساري

1400

1400/06/27

نمره 17

109ص.

حميد عالي كردكلايي

مهدي خادمي كولايي

101-106

Aref Qazvini , Poems , Social Capitals , Constitutional Era

شاعر عصر مشروطه به جهاني مي‌انديشد كه خود در تغيير آن نقش دارد، مي‌خواهد آن را بسازد و به جامعۀ مدني دست پيدا كند. تحوّلات اجتماعي، توجّه به خواسته‌ها و نيازهاي مردم از مهم‌ترين دگرگوني در شعر مشروطه است. در همين زمان عامل جديدي وارد كارزار ادبيّات و شعر مي‌شود كه تاكنون حضور چنداني نداشته است، اين عامل تأثيرگذار افكار عمومي جامعه است. در جريان انقلاب مشروطه هيچ سخني نتوانسته است مانند سخن عارف در دل مردم تأثيرگذار باشد و آن‌ها را به تكاپو و خيزش وا دارد. عارف، ساده و به زبان محاوره شعر مي‌گفت و به مردم خيلي نزديك بود. شعر او عاري از هرگونه تفنّن شعري و آرايه‌هاي ادبي است. بدون ترديد فرّخي يزدي يكي از نام‌آورترين سخن‌وران اين دوره است، كه جانش را در راه جهان‌بيني خود فدا كرد. او درد مردم و اجتماع را داشت، اين درد در اشعار او به خوبي نمايان است. عارف قزويني نيز به عنوان يكي از چهره‌هاي سرشناس دورۀ مشروطه از جمله مواردي كه در اشعارش تبلور يافته است، رويكرد خاص او نسبت به مقولۀ وطن است. او با حوادث و رخدادهاي عصر خويش پيش مي‌رود و با سلاح شعر خويش عليه بيدادگري‌ها و ظلم و ستم‌هاي دوران خود به ستيز بر‌مي‌خيزد. در واقع شعر او وظيفۀ خطير بيداري تودۀ مردم را به دوش مي‌كشد. جهان‌بيني شاعر بر اساس حوادث و مقتضيّات زمان شكل مي‌گيرد، در حقيقت فرزند زمان خويش است و به لقب شاعر ملّي مزيّن است كه اين لقب به راستي زيبندۀ او و شعرش مي‌باشد.

1400/10/13

عاليه اسماعيلي

64967