pk11

The role and position of the Bajalan Kurds from the end of the Safavid period to the end of the Qajar period

كارشناسي ارشد

تاريخ: تاريخ ايران اسلامي

مركز كرمانشاه

1398

1400/06/28

بسيار خوب

100ص

دهنوي، نظامعلي

غلامي، شهرام

77-81

Iran-Safavid-Qajar-Kurdish-Bajlan-status-political role

با تشكيل دولت صفوي و تمايز مذهبي ميان اقوام ساكن در ايران با اقوام غرب و شرق جغرافياي ايران و بعدها جنگ چالدران اولين گسست تاريخي در جغرافياي بهم پيوسته كردها بوقوع پيوست و تبعات آن فقط به جدايي دياربكر محدود نشد و در نهايت معاهده هاي ذهاب و ارزنه الروم براي هميشه قسمت هاي ديگري از مناطق كردنشين از جغرافياي ايران زمين جدا شد. در ناحيه سرحدي كرمانشاهان و در جريان معاهده ذهاب، امارت پاشانشين ذهاب به امارت كردهاي باجلان تاسيس شد و آنان بر مرده ريگ امارت درتنگ كردان كلهر جاي گرفتند و از آن پس همواره حضور و جايگاه كردهاي باجلان در منازعه ميان دولت ايران و عثماني مورد توجه آنها بوده است. اين پژوهش درصدد پاسخگويي به اين سوال اصلي است كه جايگاه و نقش كردهاي باجلان در ميانه مناسبات دولت ايران و عثماني چگونه بوده است؟ تعاملات آنها با دولتهاي ايراني و عثماني چگونه بود؟ گرايشات آنها به كجا انجاميد؟ چرا دچار انشقاق و تقسيم شدند؟ با هجوم نادر و تشكيل حكومت زنديه ، با توجه به اينكه كردهاي باجلان كه در آغاز تابع دولت عثماني بودند جايگاه آنها تضعيف شد و دچار انشقاق و جدايي شدند و گروهي به اتحاديه زند پيوست و از آن پس در قلمرو لك نشين لرستان جاي گرفتند و در دوره محمدعلي ميرزا دولتشاه حاكم كرمانشاه منطقه ذهاب به ايران منضم شد و بعد از معاهده ارزنه الروم كردهاي باجلان ساكن ذهاب نيز در دو قلمرو دولت عثماني در خانقين و دولت ايران در ذهاب و نواحي مختلف ايران تقسيم شدند. دستاورد اين پژوهش آن است كه كردهاي باجلان توانسته بودند در عين تابعيت ظاهري با دولت عثماني همراهي خود را با دولت هاي ايراني حفظ كنند و بصورتي محتاطانه و با محافظه كاري خاصي در ميانه دو حكومت ايران و عثماني به امارت خود ادامه دهندبا اينحال در نهايت مقهور سياست خارجي دو دولت و دچار اضمحلال شدند.

1400/10/10

اسدي

64873