1300 0004 BP

Wrong ruling of the judge and the method of compensation in Imami jurisprudence and subject law

كارشناسي ارشد

الهيات - فقه و مباني حقوق اسلامي

مركز ساري

1400

1400/04/22

نمره 17/50

107ص.

ميثم آرايي

حسن مبيني

100-105

Judge , Guilt , Judgment Error , Civil Liability , Compensation

هدف اين پژوهش بررسي اشتباه حكمي قاضي و نحوه جبران خسارت ناشي از اشتباه وي در فقه اماميه و حقوق موضوعه بوده است. قضات نيز ممكن است مانند ساير افراد دچار خطا شوند و در نتيجه خسارتي اعم از مادي يا معنوي به يكي از اصحاب دعوي يا هر دو وارد شود. از آنجا كه هدف مسئوليت مدني جبران خسارت از شخص زيانديده است، اين مسئله كه چه كسي و چگونه بايد خسارت وارده را جبران كند داراي اهميت ويژه اي است. اين تحقيق به شيوه توصيفي-تحليلي و با استناد به متون فقهي و حقوقي و قوانين موجود به بررسي اين موضوع پرداخته است. نتايج نشان داد كه در منابع فقهي هر چند صراحتاً به اشتباه يا تقصير قاضي كه منجر به ايراد خسارت به ديگران شود اشاره نشده، لكن قرآن كريم و ساير منابع مذكور هرگونه خسارت به افراد را ممنوع و جبران آن را لازم دانسته اند. در منابع حقوقي جبران خسارت ناشي از اشتباه قاضي )حكمي يا موضوعي( به عنوان يكي از منابع مسئوليت در اصل 171 قانون اساسي، قوانين مجازات اسلامي مصوب 1370 و 1392 ، آيين دادرسي كيفري سال 1392 و قانون نظارت بر رفتار قضات مصوب 1390 شناسايي شده است. مطابق با اين قوانين، در صورت تقصير يا اشتباه قاضي و ورود خسارت زيانديده مي تواند مطالبة خسارت نمايد. در صورت تقصير، قاضي شخصاً مسئول جبران خسارت وارده مي باشد و در صورت اشتباه خسارت بايستي توسط دولت جبران شود.

1400/10/07

عاليه اسماعيلي

64824