189

كارشناسي ارشد

حقوق گرايش بين الملل

دانشگاه پيام نور مركز گرمسار

1399

دكتر مسعود عليزاده

انرژي هسته اي در حقيقت، چشم انداز انرژي در آينده است، در دهه هاي اخير توجه به فناوري هسته اي افزايش قابل توجهي ميان كشورها و دولت ها داشته است. اكنون بسياري از كشورهاي خواستار كسب توانمندي هسته اي هستند. در عصر حاضر، يكي از مهمترين چالش هاي جوامع بشري بحث انتقال فناوري هسته اي صلح آميز در حقوق بين الملل مي باشد. از آنجايي كه شايد در برخـي كشـورها انتقال فناوري هسته اي رويكردي صلح آميز نداشته باشند دنيا را با چالشي بزرگ و اساسي رو به رو ساخته است. حقوق هسته اي دنيا در حقيقت بخشي از مجموعه هنجارهاي خاص حقوقي و به عنوان قسمتي از مقررات عام ملل در دنيا به حساب مي آيد. و اين گرايش رو به رشد در دنيا به استفاده صلح آميز از فناوري هسته اي كه شايد آن را بتوان از اصول بنيادين حقوق طبيعي ملت ها و دولت ها برشمرد، در‌كنار ترس ناخودآگاه موجود از گسترس تسليحات هسته اي و وقوع جنگ هسته اي، آژانس بين المللي انرژي اتمي در سال 1957 و معاهده منع گسترش سلاح هاي هسته اي در سال 1968 پا به عرصه بين المللي گذاشتند. نظام حقوق بين الملل انرژي هسته اي با محوريت معاهده NPT بر پايه سه ركن و هدف استفاده صلح آميز از انرژي هسته اي، عدم گسترش سلاح هاي هسته اي و خلع سلاح مد نظر قرار گرفته است. عدم گسترش سلاح هاي هسته اي و استفاده مسالمت آميز از انرژي مزبور، دو روي يك سكه اند. امري كه در نهان هر سه رويداد ياد شده مستتر است. دو وجهي كه ريشه در دو عرصه مهم حقوق بين الملل دارند ؛ « حق صلح» و « حق توسعه ». بررسي مواد مهم معاهده عدم گسترش را در نيل به مقصود اين پايان نامه كمك و راهنمايي مي نمايد. اين پايان نامه كوشيده است تا با روش تحقيق به شيوه توصيفي _ تحليلـي و در جـمـع آوري اطلاعات با مطالعات كتابخانه اي و منابع به روز به بررسي فناوري هسته صلح آميز، ويژگي و اصول استفاده از آن و همچنين انتقال فناوري صلح آميز هسته اي از منظر حقوق بين الملل بپردازد.

64816