بررسي شعر عاشورايي با تأكيد بر بديع در شعر وحشي بافقي، صائب تبريزي، محتشم كاشاني، بابافغاني شيرازي و نظيري نيشابوري

The study of Ashora poem focusing on figure in poems of VahshiBafqi, SaebTabrizi, MohtashamKashani, Baba FaqaniShirazi and Naziri Neyshabori

كارشناسي ارشد

زبان وادبيات فارسي

مركز ايلام

1396

1396/12/23

عالي

1منبع/ 87ص

سلطاني كوهبناني، حسن

سهراب نژاد، عباس

ازص 84تاص86

ادبيات آييني و به¬ويژه شعر عاشورايي يكي از عرصه¬هاي مهم ادبيات فارسي است كه از عصر صفويه به¬طور جدي مورد توجه شاعران قرار گرفته است. شاعران همان¬گونه كه به مضمون¬آفريني و بيان وقايع عاشورا توجه داشته¬اند، براي تأثير بيشتر و ماندگاري هنر خود به آرايه¬هاي ادبي نيز پرداخته¬اند. در اين ميان بديع به عنوان بخشي از علوم بلاغي در جهت ايجاد موسيقي و آهنگ مورد توجه عموم و شاعران عاشورايي قرار گرفته است. در اين پژوهش مرثيه¬هاي شاعران عصرصفوي ازجمله: وحشي ¬بافقي، صائب¬تبريزي، محتشم¬كاشاني، بابافغاني¬¬شيرازي و نظيري¬نيشابوري از جهت كاربرد آرايه¬هاي بديعي بررسي شده است. هدف اين پژوهش آن بوده تا از اين طريق كاركرد موسيقايي و بسامد هر يك از آرايه¬هاي مذكور بررسي شود. بدين منظور اشعار عاشورايي شاعران مذكور مطالعه و بررسي شده است. نتايج حاصله نشان مي¬دهد كه به ترتيب: محتشم¬كاشاني، صائب‌تبريزي، وحشي¬بافقي، بابافغاني شيرازي و نظيري نيشابوري از آرايه¬هاي بديع بيشتر استفاده كرده¬اند. محتشم كاشاني با تعداد ابيات بيشتر، در زمينه بديع در شعر عاشورايي در رتبه نخست قرار دارد. همچنين از ميان آرايه¬ها بيشترين توجه به جناس، واج¬آرايي و تناسب بوده است كه بيانگر توجه شاعران به موسيقي دروني در كنار موسيقي بيروني و كناري بوده است.

4فصل

1400/10/06

64756