بررسي و تحليل ساختار روايي و بديع معنوي شعر پروين اعتصامي

The Analytical Study of Structure and Innovative Spirituality of Parvin Etesami

كارشناسي ارشد

زبان وادبيات فارسي

مركز ايلام

1396

1396/11/15

عالي

1منبع/ 100ص

سهراب نژاد، علي حسن

سلطاني كوهبناني، حسن

از ص 96 تاص99

بديع معنوي از مهّم ترين بخش‌هاي بلاغت در ادبيات است و درواقع جان كلام است و مخاطب را سرشار از حس لطافت و غناي ادبي مي‌كند. در مطالعه‌ي كتابخانه اي حاضر عناصر بديع معنوي در ديوان پروين اعتصامي به شيوه توصيفي _تحليلي مورد ارزيابي قرار گرفته است و پس از بررسي يافته ها مشخص گرديد كه تضاد در صدر عناصر مورد استفاده در ديوان پروين اعتصامي قرار دارد. قسمت دوم اين پژوهش به بحث روايت شناسي پرداخته است و در اين قسمت از پژوهش حاضر، مكان، زمان، شخصيت و گفت‌وگو بررسي شده اند. همچنين در مطالعه‌ي حاضر، حسن تعليل، تضاد ، تلميح، تنسيق الصفات و تناسب به عنوان عناصر بديع معنوي مورد ارزيابي قرار گرفتند؛ در مجموع 38 مورد حسن تعليل، 89 مورد تلميح، 12مورد تنسيق الصفات و 63 مورد تناسب در ديوان يافت شده است. همچنين در قسمت روايت شناسي، يافته ها نشان مي‌دهد در مجموع 658 شخصيت، 124 زمان،123 مورد گفتگو، 124 مورد راوي، 217 مورد مكان در ديوان پروين وجود دارند .در مورد توصيف در ديوان پروين اعتصامي نيز آمده است كه به طور تقريبي 394 توصيف در ديوان وجود دارند، اكثراين توصيفات ذهني و غيرمستقيم است. در قسمت بديع معنوي، شاعر بيشتر به تضاد پرداخته است و تمايل كمتري به استفاده از تنسيق الصفات داشته است. دليل اين امر ممكن است تمايل شاعر به استفاده از تضاد در قالب متناقض نما براي زيبايي بيشتر شعر خود و عدم دانش كافي واژگاني براي استفاده از تنسيق الصفات باشد. همچنين در قسمت روايت شناسي، شخصيت پويا، 457 مورد در شعر پروين استفاده شده‌است و شخصيت ايستا كمتر مورد توجه قرار گرفته است. دليل اين امر ممكن است ، پويايي شعر پروين و سرزندگي آن باشد كه با شخصيت‌هاي پويا، تناسب بيشتري دارد.

4فصل

1400/10/06

64754