چكيده
چكيده:
بعد از نورالدين عبدالرحمان جامي كه به خاتم الشعرا معروف است برخي از شاعران به اين نتيجه رسيدند كه شعر فارسي انتزاعي شده و از واقعيت دور گشته است. به همين جهت اين شاعران به واقعه¬گويي، آن هم در غزل پرداختند و حاصل اين تلاش در شعر فارسي، مكتب وقوع است. اين مكتب حدود يك صد سال يعني در طول قرن دهم جريان داشت.
از ابتداي قرن يازدهم شاعران ديگري به سبب برخي تحولات سياسي و اجتماعي از جمله اشاعه مذهب شيعه، سفر به هند، توسعه شهر اصفهان، رفاه زندگي مردم ايران، علاقه شاهان صفوي به فرهنگ و ... سبك ديگري را در شعر فارسي بنياد گذاشتند كه به سبك هندي مشهور است. از ويژگي¬هاي اين سبك مي¬توان به مضمون گرايي، روي آوردن به زبان عاميانه، ايجاز، باريك انديشي، استفاده از تمثيل و اسلوب معادله و ... اشاره كرد.
در اين پژوهش تلاش بر اين بوده است كه ويژگي¬هاي سبك هندي در شعر احمد گلچين معاني بررسي شود. بيشترين تاثيرپذيري گلچين معاني از ويژگي¬هاي سبك هندي از راه اشعار صائب تبريزي بوده است. ما اين تاثير پذيري را در سه بخش زباني، ادبي، معنايي بررسي كرده¬ايم.
واژگان كليدي: سبك هندي، ويژگي¬هاي زباني، ويژگي¬هاي ادبي، ويژگي¬هاي معنايي، تاثيرپذيري، اشعار گلچين معاني.
