1288 9903 BP

The problem of impurity and purity of the dog from the point of view of the Imams and Sunni jurispruden

كارشناسي ارشد

الهيات - فقه و مباني حقوق

مركز ساري

1399

99/03/26

نمره 17

109ص.

حسن مبيني

سيدحسين كارنامي

100-106

از رخدادهاي بزرگ تاريخ ايران، ظهور و گسترش اسلام، در سده هاي نخستين هجري بود. دستاورد تعامل ايران و اسلام، تحول در بخشي از ابعاد و شاخصه هاي فرهنگي بود. چگونگي اسلامي شدن شيوة زندگي مردم، به ويژه فرهنگ پاكي و ناپاكي، تغييراتي را در الگوهاي رفتاري جامعه ايراني به وجود آورد. از جمله اين تغييرات فهم تحول نظام تطهير و الگوهاي فرهنگي پاكي و ناپاكي در حيوانات بود. در اين راستا، اين پژوهش به بررسي مساله نجاست يا طهارت سگ از منظر فقهاي اسلامي پرداخته است. شيوه انجام اين پژوهش كتابخانه اي و توصيفي تحليلي است و نتايج به دست آمده بيانگر اين است كه اسلام سگ را ناپاك - دانسته است. به طوري كه فقهاي اماميه، سگ را يكي از نجاسات مي دانند و اين حكم بين آنها اجماعي است. همچنين حكم عدم جواز آشاميدن و وضو گرفتن از نيم خورده سگ به صراحت بيان شده است، كه قرينه اي بر نجاست سگ است. چيزهايي كه سگ ليس زده يا گاز گرفته است نجس هستند و بايد خاك مال شوند و اگر دست يا بدن انسان خيس يا تر باشد با تماس به سگ نجس مي شود. همچنين اگر مو يا كرك سگ در جايي افتاده باشد آن مكان براي نماز جايز نيست و نماز با موي سگ باطل است. پوست بدن سگ نيز حرام است. بنابراين دباغي كردن پوست سگ و خوردن و آشاميدن، وضو و غسل از ظرفي كه با پوست باطل يا چرم سگ ساخته شده است حرام مي باشد. فرقه هاي اهل سنت اعم از شافعيه، حنبليه و حنفيه نيز همانند فقه اماميه، سگ را نجس مي دانند و معتقدند سگ بدون شك نجس است و نجس بودن سگ در سنت حضرت رسول الله صلي الله عليه و سلم تصريح شده است. اما مذهب مالكي سگ را نجس نمي داند. در عين حال نجاست سگ سبب نشده معامله آن حرام باشد و بيع سگ در صورت داشتن فايده و كاربردي عقلايي، مانند شكار و نگهباني، حلال است. اما، صرف خريد و فروش اين حيوان به قصد تفريح و تفرج و زينت كما اينكه امروزه بسيار متداول گشته است از جمله معاملات حرام و باطل و ثمن حاصل از آن نامشروع است و فرقي بين انواع سگ ندارد.

1400/10/05

عاليه اسماعيلي

64719