پ.م.500

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي گرايش: مديريت رفتار سازماني

پيام نور شيراز

1399-00

1399/11/08

ص.105

اعظم تدين

فتانه يزداني

كتابنامه:ص.104-87

پژوهش حاضر با هدف بررسي تاثير هوش‌هيجاني بر عملكرد شغلي با نقش واسطه‌اي خودكارآمدي صورت پذيرفت. جامعه آماري اين پژوهش شامل 350 نفر از كارمندان و اساتيد دانشگاه‌ها و مراكز آموزش عالي ني‌ريز و استهبان بودند كه تعداد 183 نفر بعنوان نمونه بر اساس روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. ابزار پژوهش، شامل پرسشنامه‌هاي هوش هيجاني شرينگ، پرسشنامه عملكرد شغلي هرسي و گلد اسميت (1981) و پرسشنامه خودكارآمدي شغلي (ريگز و نايت، 1994) بود. اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از نظر ماهيت و روش، همبستگي بوده. يافته‌هاي تحليل مسير پژوهش نشان مي‌دهد كه بين هوش‌هيجاني و مولفه‌هاي آن (خود‌انگيزي، خودآگاهي، خودكنترلي، هوشياري اجتماعي و مهارت‌هاي اجتماعي) و عملكرد شغلي تاثير مستقيم و معني داري وجود دارد. و همينطور نتايج نشان داد كه؛ بين هوش‌هيجاني و خودكارآمدي و همچنين بين خودكارآمدي و عملكرد شغلي رابطه مستقيم و معني داري وجود دارد. و در آخر نتايج نشان داد كه؛ هوش‌هيجاني به‌طور غيرمستقيم و از طريق متغير واسطه‌اي باورهاي خودكارآمدي بر عملكرد شغلي اثر مي‌گذارد؛ بنابراين نتيجه گرفته مي‌شود كه باورهاي خودكارآمدي در رابطه بين هوش‌هيجاني و عملكرد شغلي نقش واسطه‌اي خود را به‌خوبي ايفا مي‌كند.

64698