15HD

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي گرايش: توسعه منابع انساني

دانشگاه پيام نور مركز مراغه

دكتر بلال پناهي

دكتر اسفنديار فرج وند

چكيده هدف كلي تحقيق بررسي تاثير حكمراني خوب بر كاهش بي تفاوتي سازماني كاركنان با تاكيد بر نقش ميانجي گري احساس تعلق سازماني آنان در بيمارستان امام رضا(ع) تبريز ميباشد. كه از لحاظ هدف كاربردي و از حيث روش توصيفي پيمايشي است. جامعه آماري تحقيق حاضر كاركنان در بيمارستان امام رضا(ع) تبريز مي باشد كه تعداد آنها 812 نفر است، حجم نمونه آماري با استفاده از رابطه كوكران 306 نفر برآورد و به روش نمونه گيري طبقه اي انتخاب شده است. ابزار جمعآوري اطلاعات سه پرسشنامه؛ پرسشنامه حكمراني خوب مقيمي و رمضاني(1397) و پرسشنامه بي تفاوتي سازماني دانايي فرد و همكارانش(1390) و پرسشنامه احساس تعلق سازماني آرمسترانگ (2008) مي¬باشد كه پس از سنجش روايي و پايايي و اطمينان از آن، در اختيار نمونه آماري قرار گرفت. براي تجزيه و تحليل دادههاي آماري از روشهاي آماري توصيفي و استنباطي استفاده شده است. بدين ترتيب كه براي طبقهبندي، تلخيص و توصيف دادههاي آماري از روش آمار توصيفي و در سطح استنباطي براي آزمون فرضيههاي تحقيق از آزمونهاي كلموگروف-اسميرنف، r پيرسون و رگرسيون و تحليل عاملي تاييدي استفاده گرديده است. نتايج حاصل بيانگر از آزمون تحليل عاملي نشان داد كه حكمراني خوب بر بي تفاوتي سازماني كاركنان تاثير منفي و معناداري و بر احساس تعلق سازماني تاثير مثبت و معناداري دارد همچنين نتايج تحقيق نشان داد كه احساس تعلق سازماني در تاثير حكمراني خوب بر كاهش بي تفاوتي سازماني كاركنان نقش ميانجي دارد. همچنين نتايج تحقيق نشان داد كه احساس تعلق سازماني بر بي تفاوتي سازماني كاركنان در بيمارستان امام رضا(ع) تبريز تاثيرمنفي و معناداري دارد. كليد واژهها: حكمراني، حكمراني خوب، بي تفاوتي سازماني، احساس تعلق سازماني

64675