174

كارشناسي ارشد

دانشگاه پيام نور مركز گرمسار

1397

دكتر منصوره نيكو گفتار

هدف از انجام اين تحقيق مقايسه مشكلات بين فردي، جسماني سازي و پذيرش اجتماعي در دانشجويان با گرايش بالا و پايين به وابستگي به مواد است . روش اجرا در اين پژوهش از نوع علي – مقايسه‌اي است. جامعه آماري شامل دانشجويان دانشگاه علمي كاربردي شهر تهران بود كه به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي 300 نفر از دانشجويان انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه مشكلات بين فردي، پرسشنامه جسماني سازي، مقياس پذيرش اجتماعي كراون و مارلو و پرسشنامه تمايل به سوءمصرف مواد بود. داده‌هاي جمع آوري شده توسط روش‌هاي آمار توصيفي (ميانگين، انحراف معيار و...) و تحليل واريانس چند متغيره (MANOVA) و آزمون بون فرني مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد در نمرات مشكلات بين فردي، جسماني سازي و پذيرش اجتماعي تفاوت معناداري ميان دو گروه افراد با گرايش بالا و پايين به وابستگي به مواد وجود دارد يعني دانشجويان با گرايش بالا به وابستگي به مواد مشكلات بين فردي و جسماني سازي بالاتري نسبت به افراد با گرايش پايين دارند، درحالي‌كه دانشجويان با گرايش بالا پذيرش اجتماعي كمتري نسبت به افراد با گرايش پايين به وابستگي به مواد دارند. بر اساس نتايج مي‌توان گفت كاهش مشكلات بين فردي و جسماني سازي و افزايش پذيرش اجتماعي به‌عنوان سه عامل تأثيرگذار بر گرايش به وابستگي به مواد مي‌تواند به كاهش گرايش به وابستگي به مواد در آن‌ها بينجامد.

64648