پ.ت.96

كارشناسي ارشد

علوم تربيتي گرايش: تحقيقات آموزشي

پيام نور شيراز

1393-94

1394/06/31

ص.174

محمد حسن صيف

احمد رستگار

كتابنامه:ص.169-139

هدف از پژوهش حاضر بررسي عوامل مؤثر برفرسودگي تحصيلي در ميان دانشجويان مي باشد و تلاش شده است كه با بررسي عواملي مانند جهت گيري هدف و ابعاد آن، كمال گرايي و ابعاد آن، خود كارآمدي تحصيلي، اهمال كاري تحصيلي و درگيري تحصيلي در قالب مدل علّي، روابط بين اين متغير ها مورد آزمون قرار گيرد. براي اين منظور 447 دانشجو (174 دانشجوي پزشكي و 273 دانشجوي دانشگاه آزاد) در دو نمونه مستقل براساس فرمول كوكران و با تركيب دو روش نمونه گيري خوشه اي و طبقه اي تصادفي از دو جامعه ي دانشگاه آزاد اسلامي و دانشكده علوم پزشكي دانشگاه علوم پزشكي شيراز انتخاب شدند. در اين پژوهش جهت بررسي و سنجش متغير هاي مورد نظر شركت كنندگان به پرسشنامه اي متشكل از شش پرسشنامه از جمله مقياس فرسودگي تحصيلي مسلك(2002)، جهت گيري هدف اليوت و مك گرگور(2001)، كمال گرايي چند بعدي فراست و همكاران(1990)، خودكارآمدي تحصيلي ميجلي(2000)، اهمال كاري سواري(1390) و درگيري تحصيلي شافلي و بكر(2006) پاسخ دادند. براي تحليل داده ها نيز از روش تحليل مسير و ضريب همبستگي پيرسون استفاده شد. به طور كلي، در اين پژوهش مشخص شد كه در هر دو دانشگاه، فرسودگي تحصيلي با متغيرهاي اهمال كاري، جهت گيري عملكرد گريزي و كمال گرايي ناسازگار داراي رابطه مثبت و معني دار مي باشد و بالعكس، با متغيرهاي جهت گيري تبحري و عملكرد گرايشي، خودكارآمدي، كمال گرايي سازگار و درگيري رابطه منفي معني دار دارد. همچنين مشخص شد كه بين ضرايب اثرمستقيم متغيرهاي پژوهش در مدل هاي مربوط به دانشگاه آزاد و علوم پزشكي تفاوت معني دار دارد.

64633