پ.ر.و.46

كارشناسي ارشد

روانشناسي (M.A)

پيام نور شيراز

1399-00

1399/08/27

ص.83

فريبا تابع بردبار

عليرضا فيلي

كتابنامه:ص.82-69

پژوهش حاضر با هدف مقايسه حساسيت اضطرابي و اجتناب تجربه اي و فرانگراني در ميان افراد مبتلا به مشكلات پوستي شديد و ضعيف وافراد عادي انجام گرفت. روش پژوهش علي-مقايسه اي از نوع مورد-شاهدي بود. جامعه‌ي آماري اين پژوهش كليه مراجعه كنندگان به كلينيك هاي پوست شهر شيراز بودند كه در سال 1399 به اين كلينيك مراجعه نمودند. دو گروه بيماران پوستي (خفيف -شديد)كه هر گروه 20 نفري جنس(زن و مرد) مراجعه كننده به كلينيك پوست شهر شيراز (كلينيك پوست رويان) بودند كه پرسشنامه حساسيت اضطرابي و اجتناب تجربه ايي و فرانگراني تكميل كرد. افراد دچار بيماري پوست با تشخيص پزشك بيماري آنها تشخيص داده شده بود و با روش نمونه گيري هدفمند با هماهنگي مركز كلينيك مورد نظر انتخاب شدند. همچنين 20 نفر افراد عادي و سالم با رضايت خودشان و ارائه گواهي سلامت توسط روانشناسان سطح شهر شيراز مورد نظرسنجي بوسيله پرسشنامه‌‌ها قرار گرفتند. نمونه گيري اين گروه بصورت روش در دسترس انجام گرفت. ابزار مورد استفاده در پژوهش حاضر عبارت بود از: پرسشنامه اجتناب تجربه اي باند و همكاران (2011)، مقياس حساسيت اضطرابي تجديد نظر شده (ASIR)، پرسشنامه فرانگراني آدرين ولز (1998). داده هاي حاصل از پرسشنامه در سطح استنباطي با تحليل واريانس چند متغيره آزمون آنووا مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج حاصل نشان داد كه بين هر سه بعد تجربه اجتنابي دو گروه تفاوت معناداري وجود دارد و ابعاد تجربه اجتنابي گروه داراي بيماري هاي پوستي بيشتر از گروه عادي مي‌باشد. همچنين بين ميزان حساسيت اضطرابي در بين افرادي كه داراي بيماري هاي پوستي (شديد-ضعيف) و افراد عادي تفاوت معناداري وجود داشت و ابعاد حساسيت اضطرابي گروه داراي بيماري هاي پوستي بيشتر از گروه عادي ميباشد. بر اساس ديگر نتايج بين فرانگراني در بين افرادي كه داراي بيماري هاي پوستي (شديد-ضعيف) و افراد عادي تفاوت معناداري وجود داشت. با توجه به ميانگين‌هاي مشاهده شده در اين مقياس گروه داراي بيماري هاي پوستي نمرات بالاتري كسب كردند.

64618