پ.ر.و.36

كارشناسي ارشد

روانشناسي

پيام نور شيراز

1399-00

1400/03/17

ص.101-81

عليرضا فيلي

فريبا تابع بردبار

كتابنامه:ص.101-81

اين پژوهش با هدف بررسي اثربخشي روش نمايشدرماني بر سلامت رواني و شادكامي دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهر شيراز انجام شد. روش پژوهش نيمه آزمايشي از نوع طرح پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه دانش آموزان دختر دوره متوسطه اول پايه هشتم ناحيه 4 شهر شيراز در سال تحصيلي 1398-1399 بود. براي تعيين حجم نمونه 30 نفر دانش آموزان مدرسه دخترانه «اورياد»، با استفاده از روش نمونه گيري هدفمند انتخاب، و به صورت جايگزيني تصادفي در گروههاي گواه و آزمايشي گمارده شدند (گروه آزمايش: 15 نفر/ گروه گواه: 15 نفر). ابزار پژوهش پرسشنامههاي پرسشنامه سلامت عمومي (GHQ، 1972) و پرسشنامه شادكامي آكسفورد هيلز و آرجيل (2002، فرم كودك) بود. براي تحليل دادهها در سطح توصيفي از ميانگين و انحراف استاندارد و در سطح استنباطي از آزمون تحليل كوواريانس تك متغيري و چند متغيري استفاده شد. نتايج تحليل كورايانس نشان داد كه نمايش درماني (سايكودرام) بر سلامت روان و شادكامي دانش آموزان مقطع متوسطه اول مؤثر بوده است (01/0>p) ؛ به عبارت ديگر نمايش درماني باعث افزايش ميزان سلامت رواني و شادكامي دانش آموزان شده است. ميزان تأثير درمان بر بر سلامت رواني 78/0 و شادكامي 88/0 بود. با توجه به اثربخشي نمايش درماني (سايكودرام)، از آن به عنوان يك برنامه آموزشي در جهت افزايش سلامت رواني و شادكامي دانش آموزان مقطع متوسطه در مدارس پيشنهاد مي گردد.

64608