پ.ر.و.32

كارشناسي ارشد

روانشناسي

پيام نور شيراز

1397-98

1398/06/30

ص.82

فريبا تابع بردبار

معصومه اسماعيلي

كتابنامه:ص.81-70

پژوهش حاضر با هدف پيش بيني اضطراب آشكار دوران بارداري بر اساس محتواي خانواده و نگرش به زايمان در زنان داراي ديابت بارداري انجام شد. روش پژوهش در زمره طرح هاي همبستگي قرار داشت. جامعه آماري پژوهش حاضر تمامي زنان داراي ديابت بارداري در سال 1397 تشكيل دادند كه در شهر شيراز ساكن بودند و نمونه در پژوهش حاضر تعداد 150 نفر از زنان داراي ديابت بارداري شهر شيراز بود كه با روش نمونه گيري در دسترس و پس از مصاحبه و تشخيص صلاحيت شركت در آزمون از بيمارستان‌هاي مادر و كودك و حافظ جهت انجام پژوهش گزينش شدند و به كمك پرسشنامه اضطراب اشپيل برگر، مقياس خود گزارشي محتواي خانواده (SFCS) و پرسشنامه نگرش به حاملگي،زايمان و مراقبت از كودك مورد مطالعه قرار گرفتند. تجزيه و تحليل اطلاعات با استفاده از نرم افزار spss در دو سطح توصيفي و استنباطي انجام شد و آزمون فرضيه ها در سطح استنباطي با آزمون هاي ضريب همبستگي پيرسون و آزمون تحليل رگرسيون چند گانه صورت گرفت. نتايج نشان داد از ابعاد محتواي خانواده بعد شغل و تحصيلات، بعد زمان، بعد منابع مالي و بعد ظاهر بدني و منزلت اجتماعي به صورت منفي و معناداري قادر به پيش بيني ‌اضطراب آشكار دوران بارداري مي باشد. از ابعاد نگرش به زايمان، بعد ناخواسته بودن حاملگي و بعد نگراني تاثير تولد در زندگي خانوادگي به صورت مثبت و معناداري قادر به پيش بيني ‌اضطراب آشكار دوران بارداري مي باشد. محتواي خانواده به صورت منفي و معنادار و نگرش به زايمان به صورت مثبت و معنادار قادر به پيش بيني ‌اضطراب آشكار دوران بارداري مي باشد

64604