1399 الف2ب4 9907پ BF

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي" M.A "

آمل

96-99

1399/07/28

بسيارخوب

محمدزاده،رجبعلي

نازك تبار،حسين

هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي آموزش خودشفقت ورزي بر احساس تنهايي و پريشاني روانشناختي در نوجوانان بي سرپرست بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه نوجوانان بي سرپرست حاضر در مركز پرتو (مدرسه مهرباني) منطقه 17 شهر تهران در سال 1399 بود. از ميان جامعه آماري با استفاده از روش نمونه گيري هدفمند و براساس نمره پرسشنامه احساس تنهايي (راسل و فرگوسن، 1995) و پرسشنامه پريشاني روانشناختي (كسلر و همكاران، 2003) در پيش‌تست، 30 نفر كه داراي ملاك‌هاي ورود و خروج بودند، نمونه آماري را تشكيل دادند. اين 30 نفر به طور تصادفي در 2 گروه 15 نفره آزمايش و كنترل گزينش شدند كه گروه آزمايش، آموزش خودشفقت ورزي را دريافت كرد و گروه كنترل درماني دريافت نكرد. به منظور توصيف داده‌هاي اين پژوهش از تحليل كوواريانس (ANCOVA) و براي تسريع در نتايج حاصله از نرم افزار spss-22 استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد كه آموزش خودشفقت ورزي به طور معناداري منجر به كاهش احساس تنهايي و كاهش پريشاني روانشناختي در نوجوانان بي سرپرست ميشود. در نتيجه ميتوان گفت آموزش خودشفقت ورزي رويكرد مناسبي جهت كاهش احساس تنهايي و پريشاني روانشناختي و افزايش سلامت روانشناختي نوجوانان بي سرپرست مي-باشد.

1400/09/30

اشرف عبداله زادگان

64514