1399 الف2ع2 9911پ BF

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

آمل

97-99

1399/11/12

خوب

80ص.

محمدزاده،رجبعلي

باباي ،انسيه

هدف از پژوهش حاضر بررسي اثربخشي معنا درماني گروهي بر انعطاف پذيري روانشناختي، خودتنظيمي عاطفي و كاهش ولع مصرف معتادان در حال بهبودي بود. روش پژوهش حاضر، نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل مي باشد. جامعه آماري اين پژوهش را كليه معتادان در حال بهبودي شهر قائمشهر در سال 1399، تشكيل دادند. از بين معتادان در حال بهبودي 30 نفر از شيوه نمونه گيري در دسترس انتخاب و به طور تصادفي در گروه آزمايش(15 نفر) و گروه گواه (15 نفر) قرار خواهند گرفت. ابزارگرد آوري دادها، پرسشنامه‌ي انعطاف پذيري روانشناختي دنيس و وندروال، آزمون خودتنظيمي عاطفي مارس و مقياس ولع مصرف مواد سوموزا و همكاران بود. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار spss نسخه 26 انجام شد. در اين پژوهش براي تجزيه و تحليل داده هاي بدست آمده و براي بررسي همه فرضيه ها و تعيين تاثير مداخله بر روي گروه آزمايش و ارزيابي تفاضل نمرات دو گروه در فاصله پيش آزمون و پس آزمون از تجزيه و تحليل كوواريانس چند متغيره (MANCOVA)، استفاده شد. همچنين براي نرمال بودن داده ها از آزمون شايپرو _ ويلك استفاده شد. نتايج به دست آمده از پژوهش بيانگر آن است كه، معنا درماني گروهي بر انعطاف پذيري روانشناختي، خودتنظيمي عاطفي و كاهش ولع مصرف معتادان در حال بهبودي تأثير مثبت داشت.

1400/09/30

اشرف عبداله زادگان

64501