نقش عرف در تفسير قراردادها از ديدگاه فقه اماميه و حقوق موضوعه

The role of the custom in interpreting contracts from the point of view of Imamieh jurisprudence and law

كارشناسي ارشد

حقوق: خصوصي

مركز ايلام

1396

1397/04/02

عالي

1منبع/114ص

ملكي، مصطفي

اسفندياري، فرزاد

ازص 108تاص 113

عرف همواره در طول تاريخ به عنوان منبعي كار آمد جهت قانونگذاري و قضاوت بوده و هست، در نظام حقوقي كشور ما نيز موارد بسيار وجود دارد كه عرف را مرجع و ملاك قضاوت قرارداده، منشأ بخش قابل توجهي از دعاوي مدني را اختلاف نظر و ابهامات قرارداد بسته شده تشكيل مي دهد ، درنتيجه استفاده از عرف ميتواند بسياري از خلاءهاي قانوني را جبران كند به نزاع بين طرفين خاتمه داده وابهام قرارداد را رفع نمايد. همانطور كه مواد بسياري از قانون مدني رفع اين گونه ابهامات را به عرف واگذار كرده . چگونگي رفع تخاصم متعاقدين با استناد به عرف ، پرسش اصلي اين تحقيق است.بنابراين هدف از تحقيق حاضر تبيين و تحليل اين قابليت عرف است.براي تحقق اين هدف از روش تحقيق توصيفي تحليلي بهره¬مند گرديده ايم و نتايجي نيز دست يافته ايم ازجمله اينكه عرف به عنوان يك ارداده ضمني در قرارداد هنگام اختلاف متعاقدين به آن استناد ميشود. عرف همواره در طول تاريخ به عنوان منبع قانونگذاري بوده و قانونگذار كشور ما نيز در موارد فراواني به عرف استناد و تشخيص مصاديق را به عرف واگذار كرده و از آنرو كه مردم كوچه و بازار، مخاطب احكام و اسناد شرعى هستند، پس ناچار كار تفسير و قضاوت در مسائلى كه به آنها واگذار شده عين عدالت است.

4فصل

1400/09/29

64494