PE 175

The Study of Polysemy of Simple Verbs in Tarikh-e Beihaqi

كارشنايس ارشد

زبان شناسي همگاني

پيام نور رشت

1400/06/10

40ص.

درجه ارزشيابي:عالي

نرجس بانو صبوري

شهين شيخ

Polysemy , historical semantics , verb , Tarikh-e Beyhaqi

صبوري،نرجس بانو،راهنما , شيخ سنگ تجن،شهين،مشاور

پژوهش حاضر به بررسي چندمعنايي افعال ساده در تاريخ بيهقي اختصاص دارد. واژه¬اي را مي¬توان چندمعني خواند كه چند معناي مرتبط با هم داشته باشد و يكي از آنها در بافت معنايي مناسب زباني به¬كار رود. به لحاظ نظري، چندمعنايي ارتباطي واژگاني است كه يك واحد زباني مجزا داراي معاني مختلفي باشد كه به¬واسطۀ تغييرات منظم يا بسط معنايي به هم مرتبط باشند. پژوهش حاضر از نوع توصيفي- تحليلي و به¬لحاظ شيوۀ گردآوري داده‌ها، در گروه پژوهش‌هاي كتابخانه‌اي طبقه‌بندي مي‌شود. براي انجام اين پژوهش جلدهاي پنجم و ششم از تاريخ بيهقي مطالعه شده و پربسامدترين فعل¬هاي سادۀ¬ چندمعناي به¬كاررفته در اين اثر تاريخي- ادبي به تفكيك معناي هر يك با ذكر نمونه استخراج شده است. اين فعل¬ها در مجموع 30 فعل را شامل مي¬شوند. بر اساس نتيجۀ اين پژوهش، هر يك از اين افعال داراي بيش از يك معني بوده به نحوي كه اين معاني با معناي اصلي فعل يا به¬عبارتي با معنايي كه از ريشۀ فعل گرفته شده، مرتبط هستند؛ بنابر اين مي¬توان مقولۀ چندمعنايي را در خصوص معاني متعدد اين فعل¬ها صادق دانست. نيز مشخص شد كه بيشتر فعل¬هاي ساده¬اي كه در تاريخ بيهقي داراي چند معني بوده¬اند، در گذار به فارسي نو دچار كاهش معنايي شده و يك يا بيشتر از يك معناي خود را در طي زمان از دست داده¬اند.

1400/09/27

منتخبي

64415