1264 9806 G

كارشناسي ارشد

جغرافيا و برنامه ريزي شهري

مركز ساري

1398

98/06/15

نمره 17/02

104ص.

رضا لحميان

اسداله ديوسالار

103

به رغم اين كه وجود نابرابري در استاندارد زيست در بين ساكنين يك شهر پديدة جديدي در هيچ يك از شهرهاي جهان نيست اما در كشورهاي كمتر توسعه يافته به دليل فاحشتر بودن تفاوتهاي اجتماعي - اقتصادي و پيدايش سكونتگاهاي زير استاندارد و گسترش خوش نشيني، تفاوت فضايي شهرها تشديد شده است . امروزه جمعيت پذيري شهرها به همراه مسائل اجتماعي - اقتصادي آ نها شكل كاملاً تازه اي از شهر و شهرنشيني را به وجود آورده است. به گونه اي كه مسأله پاسخگويي به نيازهااي انسااني را مختل كرده است . در اين ميان كيفيت زندگي به عنوان راهي براي مقابله با اين دگرگوني هاا از ساوي سياست گذاران و برنامه ريزان در سطوح بين المللي و ملي مطرح گرديد . الگوي توزيع مراكز خدمات شهري از جمله عواملي است كه باعث ارزش متفاوت زمين شهري شاده و باه جادايي گزيناي هااي گروههاي انساني دامن ميزند. بنابراين نقش برنامه ريزان شهري در ايجاد و تقويت جدايي گزيني هاي اجتماعي و تفاوت در سطح زندگي شهروندان امري بديهي و غير قابل انكا ار اسات. در واقاع توزياع تسهيلات و خدمات و كيفيت آنها به طور تفكيك ناپذيري با رفاه اجتماعي پيوند دارناد . آنهاا را نماي توان از موضوعات حاشيه اي همچون نابرابري شهروندان و آزادي هاي شخصي تفكياك كارد . باياد خاطر نشان كرد كه حتي زيباترين مكان ها و بهترين آنها از لحاظ موقعيت دسترسي و زندگي اگار باا فقدان يا ضعف دسترسي به منابع و امكانات باشد، نمي تواند براي رفاه ساكنان لذت بخش و مفيد باشد ، اساس نظريه هاي عدالت اجتماعي بر اين است، كه نابرابري هاي اقتصادي و اجتمااعي جامعاه ، بار سازمان فضايي آن تأثير دارد و نيز هر گونه تغيير در سازمان فضاايي و رواباط اقتصاادي - اجتمااعي و توزيع درآمد در جامعه اثر مستقيم دارد . از منظر شهرسازي، عدالت در برگيرنده مفاهيمي چاون توزياع متناسب عملكردها و خدمات، دسترسي مناسب به مراكز خدما ت دهاي و فعااليتي ، .با دون تبعاي و تفاوت بين ساكنان يك شهر يا منطقه شهري مي باشد

1400/09/27

عاليه اسماعيلي

64410