289

Aesthetics and its place in the Iranian education system

كارشناسي ارشد

علوم تربيتي-تعليم وتربيت اسلامي

دانشگاه پيامنور خوي

98-99

99/11/08

خوب

مجلد-106

دكتر قاسم محمد ياري

دكتر سلماز فرامرزي گروسي

چكيده: بي گمان زيبايي دلكش ترين پديده ي هستي است و ادراك زيبايي نيز برجسته ترين امتياز معنوي انسان محسوب مي شود. انسان همواره زيبايي را تجربه كرده، مجذوب آن شده و به آفرينش آن دست يازيده است. استعداد هنري و حس زيبايي جويي را خداوند در نهاد انسان قرار داده است. از ديرباز زيبايي شناسي از جمله مسائلي است كه دانشمندان حوزه هاي گوناگون به آن توجه كرده اند. واژه ي زيبايي شناسي )ايستتيك( را نخستين بار باومگارتن به معناي زيبايي حسي به كاربرد. ايستتيك دانشي است ازرشته علومِ فلسفي متمركز بر تجربه و داوري ذوقي از امور محسوس. اين دانش ازجمله رشته هاي نسبتاً جوان و از پرمناقشه ترين مباحث نظريه پردازي است. در نظام آموزشي اهميت اين موضوع از آن جا ناشي مي شود كه تربيت زيبايي شناسي در ايجاد خلّاقيت و نوآوري، رشد مهارت هاي فكري و پرورش عواطف، افزايش اعتماد به نفس تأثير شگرف دارد. در گذشته و تا حدي در دوران حاضر، شاهد فاصله گرفتن سلطۀ عقل گرايي در تأكيد بر اهميت زيبايي شناسي بوده ايم. در اين زمان، وقتي كه فرايند رشد همه جانبۀ دانش آموز از تعادل خارج مي شود، آموزش و تدريس مبتني بر زيبايي شناسي، به عنوان يك راهكار مي تواند در برقراري مجدد هماهنگي بين جنبه هاي مختلف شخصيت دانش آموزان راهگشا باشد. هدف اين پژوهش تعيين جايگاه زيبايي شناسي در تحول نظام آموزش و پرورش ايران است. روش تحقيق كيفي و از نوع تحليلي- اسنادي است و به بررسي اسناد و شواهدتجربي از منابع در دسترس اعم از كتاب، مقاالت و ... پرداخته خواهد شد. در ايران يكي از عناصر مغفول برنامه هاي درسي دانش آموزان توجه به نقش و اهميت زيبايي شناسي در فرايند تدريس و يادگيري است، هنر به عنوان يك موضوع درسي مجزا و بدون ارتباط با ساير حوزه هاي دانش مد نظر قرار گرفته است و البته در اهداف برنامۀ درسي رسمي بعد فرهنگي و هنري در نظر گرفته شده است. اما در مرحلۀ اجرا همواره اين بعد مورد بي مهري قرار مي گيرد و هرگز به مرحلۀ اجراي واقعي نمي رسد. واژگان كليدي: زيبايي شناسي، ايستتيك،تدريس مبتني بر زيبايي شناسي، جايگاه زيبايي شناسي، تحول نظام آموزش و پرورش

1400/09/20

محمد حسن كريمي

64203