چكيده
چكيده:
در اين پژوهش به بررسي هنجارگريزي نحوي در چارچوب سبك شناسي شمسيا پرداخته شده است.
هنجارشكني يا خروج از هنجار زبان معيار يكي از اصليترين روشهاي برجستگي زبان و آشناييزدايي در شعر ميباشد كه بسياري از شاعران و از جمله امير معزي از آن بهره بردهاند.
پژوهشهاي صورت گرفته در اشعار امير معزي بيانگر آن است كه وي از گونههاي مختلف هنجارگريزي نحوي در شعرش استفاده كرده و از اين مراتب زبان شعر خويش را برجسته نموده است.
بيشترين بسامد هنجارگريزي نحوي در اشعار وي فاصلۀ همي از فعل ماضي و مضارع استفاده از افعال پيشوندي و ... ميباشد. و كمترين هنجارگريزي نحوي كه اصلاً استفاده نشده است ماضي ابجد ميباشد. امير معزي با بهرهگيري از هنجارگريزي نحوي به غنا و توسعه زبان شعري خود پرداخته و بدين وسيله تأمل مخاطب را در شعر خود برانگيخته و حتي موجب درك لذت بيشتر از شعرش شده است.
كليد واژه: هنجارگريزي، بررسي، نحوي، ديوان، امير معزي
