چكيده
چكيده:
كتاب مرزبان نامه، يكي از متون كهن فارسي محسوب ميشود و با دو تحريري كه از آن در دست است از ارزشمندترين كتب منثور فارسي است. تحقيق و پژوهشهاي مختلفي دربارهي مقولههاي گوناگون بر اين كتاب صورت گرفته است از آن جايي كه روايت شناسي از علوم نسبتاً جديد در حيطهي نقد ادبي محسوب ميشود نظريه پردازان مختلفي راجع به عناصر مختلف روايتگري نظرات مختلفي را ابراز نمودهاند كه هر كدام از اين نظرات در دنياي نقد ادبي مؤثر بوده است. در پژوهش حاضر سعي شده است كه روايتگري با جنبههاي مختلف آن كه شامل سطوح روايت، انواع راوي در متن، چگونگي ارتباط راوي با متن، ارتباط راوي با روايت شنو و موارد وابسته به آن بررسي گردد. به نظر ميرسد جايگاه اين موضوع و تحليل ساختار درباره راوي و روايتگري در مرزباننامه در ميان پژوهشها و مقالات مربوط به آن، از اهمّ موضوعات تحليلي مرزباننامه است و با توجه به دستاورد تحليل ساختار متن، ميتوان با خواندن هر متن به آساني به ساخت متن و اهداف ضمني و ذهني نويسنده دست يافت. تا آنجايي كه بررسي شده است تاكنون پيرامون روايتگري، سطوح روايي آن و انواع راوي در داستانهاي مرزباننامه تحقيقي به عمل نيامده است و نياز بود تا در كنار بحثهاي تطبيقي و بلاغي به بررسي ساختاري متن در مرزباننامه نيز توجه شود.
