14

Investigation of the vulnerability of urban worn, formal and informal textiles to earthquake; Case Study of Marivan

كارشناسي ارشد

جغرافيا و برنامه ريزي شهري: گرايش آمايش شهري

پيام نور مركز بيجار

1398

1398/06/30

17/55 (هفده و پنجاه و پنج صدم)

120 ص

اميريان، سهراب

كرمي، محمدرضا

107-113 ص

Vulnerability, Earthquake, Worn-out, Formal and Informal Urban

پيام نور مركز بيجار

پژوهش حاضر به بررسي ميزان آسيب پذيري بافت هاي فرسوده، رسمي و غيررسمي شهري در برابر زلزله؛ مطالعه موردي شهر مريوان پرداخت. در اين پژوهش جامعه آماري سه بافت فرسوده، رسمي و غير رسمي در نظر گرفته شد بدين منظور بافت فرسوده(كمربندي 2 و چهار باغ)، بافت غير رسمي(تفنيني ، ترخان آباد) و همچنين بافت رسمي(بيمارستان قديم، موسك 2 و شهرك ناري ) به عنوان گروه هاي مطالعه موردي انتخاب شدند. طبق آمار بافت فرسوده(كمربندي2 و چهارباغ) با 10856 نفر جمعيت، بافت غير رسمي(تفيني و ترخان آباد)با 4765نفر جمعيت و بافت رسمي(بيمارستان قديم و موسك2) با 10148نفر جمعيت و در كل جامعه آماري 25769 نفر برآورد شد و بين آنها توذيع گرديد. ابزار اصلي گردآوري داده ها پرسش نامه بود كه پايايي آن مورد تاييد قرار گرفت. پژوهش حاضر از نظر هدف، كاربردي و روش پژوهش آن از نوع توصيفي- تحليلي بود. نتايج حاصل از آزمون تحليل واريانس نشان داد كه سطح معناداري در همه متغيرهاي پژوهش و متغير اصلي آسيب پذيري شهري پايين تر از 5 درصد مي باشد مي توان نتيجه گرفت كه تفاوت معناداري بين آسيب پذيري شهري در سه بافت فرسوده، رسمي و غيررسمي وجود دارد. در ادامه جهت بررسي اينكه ميزان آسيب پذيري شهري و متغيرهاي آن در سه بافت فرسوده، رسمي و غيررسمي مناسب است يا نامناسب از آزمون t تك نمونه اي استفاده شده است. نتايج نشان داد كه وضعيت عامل كالبدي در بافت رسمي و غيررسمي مناسب و وضعيت عامل دسترسي و اجتماعي- فرهنگي در بافت رسمي مناسب است و بطور كلي وضعيت آسيب پذيري شهري در برابر زلزله در همه متغيرها براي بافت فرسوده نامناسب است.

1400/09/09

63927