پ.ر.ع.2142

The effectiveness of play therapy on reducing shyness and loneliness in preschool children

كارشناسي ارشد

روانشناسي - عمومي

پيام نور كرج

99

99/11/11

بسيار خوب

75ص.

طهراني زاده، مريم

مردوخي، محمد سعيد

66-70

play therapy , feeling lonely , shyness

مركز كرج

هدف اين پژوهش تعيين تأثير آموزش بازي درماني بركاهش كمرويي و احساس تنهايي كودكان پيش دبستاني است. اين روش پژوهش مطالعه اي نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون - پس آزمون با گروه آزمايش وگروه كنترل مي باشد. جامعه آماري پژوهش شامل كليه كودكان پيش دبستاني مشغول به تحصيل در شهر كرج بودند كه با روش نمونه گيري در دسترس ،به صورت تصادفي در دو گروه (15 نفر آزمايشي و 15 نفر گواه) قرار گرفتند. گروه آزمايش به مدت 8 جلسه 2 ساعته تحت آموزش بازي درماني لندرث(مبتني بر ارتباط والد-كودك cprt)قرار گرفتند و گروه كنترل مداخله اي دريافت نكرد. ابزار پژوهش پرسش نامه هاي احساس تنهايي آشر و ويلر (1985) وپرسشنامه كمرويي استنفورد(1991) است.نتايج حاصل از تحليل كوواريانس چند متغيري نشان داده است كه مداخلة بازي درماني باعث افزايش بهبود دو شاخص احساس تنهايي و كمرويي با كودك شده است و بازي درماني در تمامي آزمون¬ها در سطح 05/0>P از لحاظ آماري معنادار مي-باشد. با توجه به نتايج پژوهش مي توان گفت كه مداخلة بازي درماني در بهبود رابطة والد- كودك و كيفيت زندگي مرتبط با احساس تنهايي وكمرويي از كارايي و اثربخشي لازم برخورداراست.

1400/09/08

كشت كار، زهرا

63877