113

كارشناسي ارشد

حقوق گرايش: حقوق بين الملل

دانشگاه پيام نور مركز گرمسار كارشناسي ارشد

1398

دكتر مسعود عليزاده

حق آزادي بيان يكي از مهترين و بنيادي ترين حقوق بشر و از زمره حقوق مدني و سياسي است. كه در بسياري از اسناد بين المللي جهاني و منطقه اي مورد تاكيد و تصريح قرار گرفته است. منشور ملل متحد تنها به صورت كلي و فقط در برخي از مواد به حمايت از حقوق بشر و آزادي هاي اساسي و ظيفه دولتها در رعايت واعمال آن اشاره نموده است. در اعلاميه جهاني حقوق بشر حق آزادي بيان در ماده 19 كه مهترين سند بين المللي جهاني است تصريح شده است. اين ماده مقرر مي دارد هر كس حق آزادي عقيده و بيان دارد و حق مزبور شامل آن است كه داشتن عقايد خود بيم و اضطرابي نداشته باشد و دركسب اطلاعات و افكار در اخذ و انتشار آن به تمام وسايل ممكن و بدون ملاحظات مرزي آزاد باشد. در ميثاق بين المللي حقوق بشر در خصوص حق آزادي بيان و عقيده مقرر داشته هر كسي از حق آزادي عقيده و بيان بدون هيچگونه مداخله اي برخوردار مي باشد، با توجه به اينكه ايران عضو اين ميثاق مي باشد، لذا ملزم است كه مفاد آن را بطور كامل رعايت نمود و گر چه در قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران (اصل 24) آزادي بيان به صراحت و بطور كامل همچون عبارات مندرج در اين ميثاق ذكر نشده است و تنها به ذكر عبارت آزادي مطبوعات بسنده شده است، ليكن با توجه به آنكه در ماده 19 ميثاق ياد شده، عبارت آزادي بيان و اطلاعات از هر نوع و قيد به صورت شفاهي، كتبي چاپ يا هنري يا به هر وسيله ديگر، بخوبي نشان مي دهد كه با توجه به عضويت ايران در اين ميثاق، اعمال حق آزادي بيان تمام مصاديق فوق را شامل مي گردد ونيز لازم به تاكيد است كه رد بند 1 ماده 2 ميثاق متن انگيسي به كار رفته است. دولت مكلف است وسايل احقاق حق را فراهم كند و بايد هم با وضعقوانين ومقررات ضروري در اين عرصه و هم با ايجاد و تقويبت يك سيستم قضايي كارا و داراي كيفيت وقابل اتكاء ومبتني بر اصول دموكراسي و شايسته سالاري زمين هاي لازم براي احقاق حق افراد نسبت به حقوق انساني خود را فراهم نمايد.

63660