97

كارشناسي ارشد

حقوق گرايش بين الملل

دانشگاه پيام نور مركز گرمسار

1398

دكتر مسعود عليزاده

نقض ارزش ها و پديده جرم مانند نسل كشي همواره در جامعه بين المللي وجود دارد. تاريخ بشري سرشار از جنگ و خشونت و فجايع بي شمار است و به شهادت تاريخ، بسياري از اين فجايع بي مجازات مانده است. سازمان ملل مهم ترين سازمان بين المللي است كه براي مبارزه با نسل كشي سياست جنايي خاصي دارد. پيشگيري، يكي از ابعاد مهم اين سياست است. در دهه هاي اخير، سازمان رويكردهاي جديدي اتخاذ نموده و از فرهنگ پيشگيري به فرهنگ پيش بيني روي آورده است. مسئوليت براي حمايت از مردم در برابر نسل كشي، ايجاد مشاور ويژه دبير كل در امور پيشگيري از نسل كشي و كميته ويژه در امور پيشگيري از نسل كشي و ايجاد شوراي حقوق بشر از جمله اين تحولات است. كارآمدي سياست جنايي سازمان ملل براي مبارزه با نسل كشي نيازمند اصلاحات در ساختار سازمان به ويژه شوراي امنيت و انسجام با ابعاد تقنيني، قضايي و مشاركتي است. كنوانسيون جلوگيري از نسل‌كشي و مجازات آن، مصوب 9 دسامبر 1948، مجمع عمومي سازمان ملل متحد. مجمع عمومي متن قرارداد ضميمه مربوط به جلوگيري از نسل‌كشي را تصويب و به موجب ماده 11 همان قرارداد آن را براي امضاء و تصويب و الحاق در دسترس دول مي‌گذارد. قرارداد براي جلوگيري از كشتار جمعي: طرف‌هاي متعاهد با در نظر گرفتن اينكه مجمع سازمان ملل متحد بوسيله قطعنامه شماره (1)86 مورخ 11 دسامبر 1946 خود اعلام داشته كه نسل‌كشي جنايتي است كه نسبت به حقوق بين‌الملل ارتكاب مي‌شود و برخلاف روح و مقصد سازمان ملل بوده و دنياي متمدن چنين عملي را محكوم مي‌كند و با اذعان باينكه در تمام دوره‌هاي تاريخ اين عمل خسارات بسياري به عالم انسانيت وارد ساخته است و با اطمينان باينكه براي رهايي عالم انسانيت از چنين بلايي وحشتناك همكاري بين‌المللي ضرورت دارد.

63575