23971پ

Explaining the relationship between empiricism and Salafism (with emphasis on the views of Ahmad Ibn Hanbal and Ibn Taymiyyah)

كارشىاسي ارشد

الهيات و معارف گرايش : فلسفه دين

مركز تهران جنوب

1400

1400/06/17

عالي

138ص

زينب شكيبي

محمد رضا عامري برمكي

133-136ص

Salafi, Ibn Taymiyyah, David Hume, Epistemology, Ontology, Semantics

مركز تهران جنوب

هر مكتب فكري بر اساس منابع معرفتي خاصي بنيان نهاده شده است .سلفيون و تجربه گرايان نيز هركدام از اين قاعده مستثني نيستند و داراي مباني فكري و انديشه اي خاصي مي باشند سلفيون (احمد بن حنبل و ابن تيميه در قرن هفتم و هشتم ه.ق) با نص گرايي و نقل گرايي افراطي و دادن اصالت به ظاهر كلام (احاديث) و منحصر نمودن معرفت به شناخت ظاهري، منكر مجردات گشته اند و از تأويل و تفسير پرهيز دارند لذا ديدگاهي تجربي و حسي و در نهايت به جمود و تعصب نا بخردانه در سطح گسترده امور ديني و اجتماعي و ... رسيده اند. از سوي ديگر مكتب تجربه گرايانه (جان لاك و ديويد هيوم در سده 17 و 18 م) در جهان خصوصاً جوامع غربي معرفت حسي و تجربي (حواس پنج گانه و مشاهده و تحقيق پذيري و ...) را تنها راه شناخت مي دانند و بر آن تاكيد فراوان دارند لذا تفكرات غير تجربي (فلسفي ، متافيزيكي، اخلاقيات و ...) را سراسر وهم و خيال مي پندارند و آن را ساخته و پرداخته ذهن آدمي مي دانند. هر دو ديدگاه (گرايش فكري) به نفي عقل و رد برهان و استدلال از نظر معرفت بشري اتفاق نظر دارند و در مجادله با آن نهايت تلاش خود را نموده اند. در اين پژوهش سعي شده هر دو ديدگاه و مكتب فكري را بر اساس سه محور معرفت شناسي ، معنا شناسي و هستي شناسي مورد بررسي قرار دهيم و مشخص نماييم كه سلفيون با روش و بينشي كه اتخاذ كرده اند نهايتاً ناخودآگاه يا آگاهانه به رويكردي تجربي و حسي و عقل ستيز مي رسند كه نتايج آن بر خلاف (قران و سنت پيامبر) سبب متضرر شدن جهان اسلام در سطح وسيعي تا كنون شده است.

1400/07/25

63187