G33

Analysis and evaluation of urban resilience in Parsian city

ارشد

جغرافيا و برنامهريزي شهري )(M.Sc گرايش: آمايش شهري

پيام نور بوشهر

شهريورماه 1400

1400/6/13

خوب

98

اميني نژاد ،دكتر غلامرضا

غلامي ،دكتر محمد

85-88

برنام ريزي شهري، تابآوري، آسيبپذيري، شهر پارسيان

در طي سالهاي اخير شهرها درصد زيادي از جمعيت جهان را به سوي خود جذب كرده اند به طوري كه تعداد كساني كه در شهر ها زندگي مي كنند به بيش از افراد ساكن در بيرون از شهرها رسيده است. امروزه اين مراكز جمعيتي در معرض وقوع انواع سوانح طبيعي يا سوانح انسان ساخت به دليل پيشرفت تكنولوژي قرار دارند كه نتيجه اي جزء توسعه پايدار شهري نخواهد داشت. از اين رو و در حال حاضر ديدگاه غالب از تمركز بر روي صرفا كاهش آسيب پذيري به افزايش تاب آوري در مقابل سوانح تغيير پيدا كرده است. اين پژوهش با هدف تحليل و ارزيابي تاب آوري محلات شهر پارسيان انجام شده است. اين مطالعه توصيفي- تحليلي و به شيوه اسنادي- پيمايشي است. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته بود كه پس از تاييد روايي و پايايي بين نمونه آماري توزيع شده است. جامعه آماري پژوهش، ساكنان محلات شهر پارسيان به عنوان مركز شهرستان پارسيان بود. 400نفر از ساكنين محلات شهر بهعنوان نمونه و به صورت تصادفي انتخاب شدند. با تهيه و توزيع پرسشنامه بين ساكنين 26محله شهر پارسيان، دادهها جمعآوري و با استفاده از نرم افزار SPSSبررسي و تحليل آنها با استفاده از آزمونهاي همبستگي پيرسون، تي تك نمونه اي و آزمون رتبه بندي فريدمن انجام گرفت. نتايج حاصل از پژوهش نشان داد كه ميزان تاب آوري شهر پارسيان از نظر پاسخ دهندگان پايين تر از سطح مطلوب مي باشد. همچنين بررسي يافته ها نشان مي دهد در بين محلات شهر پارسيان پنج محله مهندس محبي، محله چهنو، محله خالصي، محله چهنو جنوبي و محله روانها به ترتيب داراي بيشترين ميزان تاب آوري و پنج محله شهرك بسيج، محله گاوبندي، محله سي دستگاه، محله چاه شنو و محله باغ به ترتيب كمترين ميزان تاب آوري را بين محلات شهر پارسيان دارا مي باشند

فصل اول: كليات طرح پژوهش ،فصل دوم: مباني نظري و پيشينه پژوهش ،فصل سوم: روش اجراي پژوهش،چهارم: يافتهاي پژوهش فصل پنجم: نتيجه گيري و ارائه پيشنهادها

63170