4047پ

Investigating the predictive role of resilience and coping styles in burnout of corona nurses in Tehran hospitals

كارشناسي ارشد

روان شناسي باليني

دانشگاه پيام نور اوكراين

1400

84ص.

بابايي ، انسيه

67-74

Resilience, Coping Styles, Burnout, Nurses

هدف از بررسي حاضر نقش پيش بيني كنندگي تاب آوري و سبك هاي مقابله اي در فرسودگي شغلي پرستاران بخش كرونا در بيمارستان هاي شهر تهران است كه اين پژوهش از نوع پژوهش هاي توصيفي همبستگي بود. جامعه آماري در تحقيق كنوني پرستاران بيمارستان ابن سينا تهران در منطقه 5 در شش ماهه دوم سال 1399 است كه 168 نفر به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند، همچنين روش نمونه گيري در دسترس بود. ابزاهاي مورد استفاده در اين پژوهش، پرسشنامه راهبردهاي مقابله اي لازاروس و فولكمن (1988)، فرسودگي شغلي مزلاچ (MBI) (1985)، تاب آوري كونور و ديويدسون (CD-RISC) (2003) بودند. براي تجزيه و تحليل داده ها از ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون خطي چند متغيره استفاده استفاده شد. نتايج نشان داد كه بين تاب آوري و فرسودگي شغلي پرستاران رابطه معكوس و معناداري وجود داشت (01/or= )، بين سبك مسئله مدار و فرسودگي شغلي پرستاران رابطه معكوس و معناداري وجود داشت (01/or= ) همچنين بين سبك هيجان مدار و فرسودگي شغلي پرستاران رابطه مثبت و معناداري وجود داشت (01/or= ). در نهايت نتايج نشان داد كه متغيرهاي سبك مسئله مدار، هيجان مدار و تاب آوري به گونه اي معنادار مي توانند فرسودگي شغلي پرستاران را پيش بيني نمايند بطوريكه اين اثرگذاري براي هر دو متغير پيش بين مسئله مدار و تاب آوري، منفي و براي متغير پيش بين هيجان مدار، مثبت برآورد شده است.

1400/07/24

63159