روا/72

Investigating the relationship between happiness based on the five-factor model of Neo personality and spiritual well-being in students of the Department of Humanities, Birjand University in1399-1400

كارشناسي ارشد

روانشناسي اسلامي مثبت گرا

گناباد

1400

1400/03/18

دفاع شده

71ص.پرسشنامه،جدول

دستجردي،رضا

ص52-57

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه شادكامي بر اساس الگوي پنج عاملي شخصيت Neo و بهزيستي معنوي در دانشجويان گروه علوم انساني دانشگاه بيرجند در سال 1399-1400 انجام گرفت. اين تحقيق از نوع پژوهش‌هاي كمّي و از نظر هدف از نوع تحقيقات كاربردي محسوب مي شود. روش پژوهش از نوع توصيفي-همبستگي است. جامعة پژوهش به تعداد 1500 نفر،شامل كلية دانشجويان علوم انساني دانشگاه بيرجند در سال تحصيلي 1400-1399 بود كه تعداد 310 نفر با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. براي جمع‌آوري اطلاعات از سه پرسشنامه استاندارد پرسشنامه شادكامي آكسفورد، پرسشنامه سنجش صفات پنج گانه شخصيتي، پرسشنامه بهزيستي معنوي براي 310 نفراستفاده شد. داده ها توسط نرم افزار SPSS نگارش 22 انجام گرفت. . طبق نتايج حاصل از تحقيق حاضر، همبستگي بين شادكامي و الگوهاي شخصيتي و شادكامي و بهزيستي معنوي به ترتيب 305/0- و 240/0- به دست آمده است كه به معناي رابطه معنادار و مثبت بين شادكامي و بهزيستي معنوي و خرده مقياس هاي آن و رابطه معنادار مثبت بين شادكامي و خرده مقياس برون‌گرايي و نيز رابطه معنادار منفي بين شادكامي و خرده مقياس‌هاي روان‌رنجورخويي، گشودگي، باوجدان‌بودن و موافق بودن مي باشد. بنابراين الگوهاي پنج گانه شخصيتي و بهزيستي معنوي با شادكامي رابطه مثبت معنادار داشته و مولفه هاي آن قابليت تبيين دو متغير فوق را دارند. همچنين در ميزان شادكامي،معنويت گرايي و نوع شخصيت تفاوتي در زن و مرد وجود ندارد.

شادكامي، الگوي پنج عاملي شخصيت Neo، بهزيستي معنوي

1400/07/17

محمد قوامي يونسي

63111