BP mah / 187

Studies of eastern orientalists and thinkers about collection and writing of the holy goran

كارشناسي ارشد

الهيات گرايش علوم قرآن و حديث

دانشگاه پيام نور مركز مهاباد

1395-1398

1398/11/6

خوب

95 ص.

رحيم خاكپور

كيهان سلطانيان

چكيده قرآن كريم آخرين و كامل¬ترين كتاب آسماني و دستورالعمل زندگي و راهنماي سعادت بشريت است و براي مسلمانان ارزشمند و جايگاه ويژه¬اي دارد. برخلاف ديگر كتب آسماني، اين كتاب با عنايت حضرت حق و تلاش-هاي زياد مؤمنان صدر اسلام و بعد از آنان، تمام آياتش كاملا مصون از هر تغييرو تحريف باقي مانده است. در اين تحقيق با گذري مختصر بر شيوۀ "جمع" و "تدوين" در سه دورۀ مهم يعني عصر حضور پيامبر(ص) و زمان خليفه اول ودوم وخليفه سوم، به ديدگاه مستشرقان نامدارمانند نولدكه، برتن، موير، ونزبروو... در خصوص جمع و تدوين قرآن كريم مي¬پردازيم. در ميان اين افراد برخي قائل به جمع قرآن در زمان حيات پيامبر بوده و شماري مخالف اين سخن بوده و معتقدند قرآن براي اولين بار در زمان ابوبكر جمع شده است و مهمترين دليل آنها، روايات موجود در منابع اهل سنّت است. برخي ديگر به روايات جمع در زمان خليفه سوم مشغول شده و اقدامات خليفه سوم در زمينه جمع و يك دست سازي مصاحف را بررسي كرده¬اند. در اين ميان اندكي از مستشرقان معتقد به جمع قرآن پس از عصر خلفا مي¬باشند. هرچند مستشرقان كلام خود را مستند به شماري از روايات اسلامي كرده¬اند اما با بررسي سخن ايشان به دست مي¬آيد كه ادله آنان ناتمام است و نتيجه كلام آنان مصيب نيست. بلكه با ادلّه ي قرآني، روايي و عقلي ثابت مي¬گردد كه قرآن در زمان حيات پيامبر(ص) به طور كامل جمع شده است و در دوره¬هاي بعدي قرآن در يك مصحف جمع شده و بعداً بر يك قرائت رواج يافته است. در كنار اين مطلب ادله مستشرقان مورد نقد قرار مي¬گيرد تا نقاط ضعف سخنان آنان آشكار گردد. جهت رسيدن به اين تحقيق از شيوه توصيفي- تحليلي استفاده شده و با رجوع به آثار روايي و تاريخي و متن قرآن كريم مطالب گردآوري شده است. كليدواژه: قرآن كريم، روايات، مستشرقان، جمع و تدوين

1400/7/6

مينو عظيمي

63076