4037پ

Any effects of third party’s act on contractual obligation in Iranian Law

كارشناسي ارشد

حقوق خصوصي

دانشگاه پيام نور تهران جنوب

1393

1393/10/23

عالي

149ص.

سلطان احمدي ، جلال

دياني ، عبدالرسول

131-136

Warrantor, Warrantee, Breach, Contractual responsibility, Third party

تعهدات قراردادي گاه به علل گوناگون، قابليت اجراي خود را از دست مي‌دهند. يكي از اسباب خارجي كه ممكن است سبب نقض قرارداد را فراهم آورد، فعل شخص ثالث است. در مواردي كه متعهد، اجراي تعهدات قراردادي خود را به كارگزاران خويش يا متصدي ديگري مي‌سپارد و يا جائي كه با طبيعت تعهد سازگار باشد، در اجراي تعهدات قراردادي خويش، از اشخاص ديگري كمك مي‌گيرد، خود او مسؤوليت انجام تعهدات را داشته و در صورتي كه در اثر فعل اشخاص ثالث، خسارتي به متعهد له وارد آيد در برابر او مسؤوليت قراردادي پيدا خواهد كرد، هرچند او در اين زمينه تقصيري نداشته باشد. اما در مواردي كه مسئله مسؤوليت ناشي از فعل غير، منتفي است و نقض قرارداد در اثر دخالت ثالث صورت مي‌پذيرد، اين سئوال مطرح است كه اثر عدم اجراي تعهدات قراردادي در اثر فعل ثالث بر مسئوليت قراردادي چيست؟ بايد گفت چنانچه عمل شخص ثالث باعث سلب اراده و اختيار از متعهد در اجراي تعهداتش گردد به صورتي كه نسبت به متعهد يكي از موارد فورس ماژور به حساب آيد، بعد از اثبات توسط متعهد، معافيت متعهد از مسؤوليت را به همراه خواهد داشت. در اين گونه موارد، در صورت همراه بودن تقصير متعهد با فعل ثالث بعضي از حقوق دانان به مسؤوليت تضامني نظر داده اند. در حالي كه حكم خاصي در قانون مدني در اين مورد وجود ندارد و فقه نيز در ترديد است. بايد گفت جمع تقصير متعهد با فعل ثالث كه در حكم قوه قاهره است امكان پذير نمي‌باشد و مسؤوليت متعهد به قوت خود باقي خواهد بود. اما در مواردي كه فعل ثالث شرايط قوه قاهره را دارا نمي‌باشد و از متعهد سلب اراده نمي‌كند بي ترديد متعهدله ميـتواند خسارات ناشي از عدم اجراي تعهد را از متعهد درخواست كند و دخالت ثالث در نقض عهد فقط ممكن است از مسؤوليت متعهد بكاهد.

1400/6/20

62837