4035پ

Evaluation of ZnO nanoparticle effect on Staphylococcus aureus growth and α-hemolysin gene expression

كارشناسي ارشد

بيوتكنولوژي ميكروبي

دانشگاه پيام نور تهران شرق

1393

1393/11/8

عالي

104ص.

قائمي ، عزت اله

بيدكي ، سيد كاظم

92-100

Staphylococcus aureus - ZnO nanoparticle - antibacterial effect- gene expression- α-hemolysin

مقدمه و هدف: استافيلوكوكوس اورئوس، بويژه سويه هاي مقاوم به متي سيلين(MRSA) يكي از مهمترين پاتوژنها در حوزه سلامت و درمان مي باشد. امروزه نانوذرهZnO بعنوان يكي از مواد اكسيد فلزي غيرآلي است كه فعاليت ضد باكتريايي فوق العاده اي در برابر باكتريهاي گرم منفي و گرم مثبت از خود نشان داده و در حوزه تحقيقات، پزشكي و سلامت بكار مي رود. اين مطالعه به منظور بررسي اثر نانوذره اكسيدروي(ZnO) بر رشد و بيان ژن هموليزين آلفا استافيلوكوكوس اورئوس انجام شده است. مواد و روشها: در اين مطالعه تعداد 85 ايزوله استافيلوكوكوس اورئوس كه از دو منبع مختلف (بيماران و حاملين سالم) جمع آوري شده بودند مورد بررسي قرار گرفتند. براي تعيين MIC تمامي ايزوله ها از روش آگاردايلوشن درغلظتهاي µg/ml5000 -2500-1250-625-5/312-156 نانوذرهZnO استفاده گرديد بعد از تعيين MIC، MIC50 ، MIC90، اثر دوزsub-MIC نانوذره بر هموليز با دو روش فنوتيپي و ژنوتيپي مورد بررسي قرار گرفت. تغيير در ايجاد هموليز در محيط آگار خوندار واجد و فاقد نانوذره براي بررسي اثر فنوتيپي استفاده شد. در روش ژنوتيپي، بيان ژن هموليزين آلفا در حضور دوز sub-MIC و عدم حضور نانوذره با روشReal Time PCR بررسي شد. براي استخراج RNA و ساخت cDNA از كيت استخراج RNA وكيت ساخت cDNA استفاده شد. براي انجام Real Time PCRاز پرايمرهاي اختصاصي Forward‚Reverse ژن hla و همچنين از پرايمرهاي اختصاصي Reverse،Forward ژن gyr B بعنوان كنترل داخلي استفاده گرديد. جهت آناليز و بررسي نتايج از نرم افزارهاي2009 REST Chi square,ANOVA, استفاده شد و در تمامي موارد P<0.05 معني دار در نظر گرفته شد. يافته ها: MIC تمامي ايزوله ها در غلظتهاي مختلف µg/ml5000 ‚2500‚1250‚625 ‚5/312 ‚156 نانوذرهZnO تعيين گرديد . حداقل غلظت نانوذره كه از رشد ايزوله هاي استافيلوكوكوس اورئوس ممانعت كرد µg/ml 625 بود.همچنين sub-MIC=312/5 µg/ml و MIC90=2500‚ MIC50=1250 بدست آمد. در حاليكه ميانگين MICنانوذره ZnOدر ايزوله هاي جدا شده از حاملين بيشتراز بيماران بود و از نظر آماري نيز معني دار بود(P<0.001)، ولي ميانگين MICنانوذره ZnOدر ساير موارد شاملMIC ايزوله هاي حساس و مقاوم به متي سيلين(MSSA،MRSA)، MIC بر حسب جنسيت بيماران(مرد يا زن)، برحسب نوع نمونه(ادرار،خون،...) و برحسب نوع نمونه هموليزدار و بدون هموليز ارتباط آماري معني داري مشاهده نشد. در حضور دوز sub-MICنانو ذره در روش فنوتيپي هموليز كاملا مهار شد. ميزان بيان ژن hla درمحيط نانوذره دار (غلظت sub-MIC) نسبت به محيط فاقد نانوذره پس از انجام Real Time PCR برابر 29/0 بود كه 3 برابركاهش يافته بود. نتيجه گيري: نانوذره اكسيدروي((ZnO مي تواند رشد استافيلوكوكوس اورئوس را مهار كرده و دوز sub-MIC آن مي تواند توليد هموليز در محيط آگار خون دار را متوقف نمايد. بخشي از اين توقف به علت كاهش شديد در نسخه برداري از ژن هموليزين آلفا مي باشد. انجام مطالعات وسيعتر براي شناسائي اثر اين نانو ذره بر روي ساير ژنهاي ويرولان استافيلوكوكوس اورئوس پيشنهاد مي گردد.

1400/6/20

62835