9

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

دانشگاه پيام نور مركز گرمسار

1398

دكتر منصوره نيكو گفتار

بر اساس آمارهاي رسمي ارائه شده در داخل و خارج كشور،آمار تصادفات درون شهري و برون شهري در ايران فراتر از استاندارد هاي جهاني است و رانندگان ايراني جزء پر خطر ترين رانندگان جهان محسوب مي شوند.بر همين اساس بررسي پديده هاي پيش بيني كننده رفتارهاي رانندگي پر خطر امري ضروري به نظر مي آيد.فرضيه اساسي پژوهش حاضر وجود تفاوت درتكانشگري و سه گانه تاريك بين رانندگان با و بدون رفتار پر خطر رانندگي بود.به منظور جمع آوري اطلاعات دو گروه 60نفري از رانندگان پر خطر و كم خطر مورد بررسي قرار گرفتند.هر يك از گروه ها به سه پرسشنامه به منظور بررسي هر يك از متغير ها پاسخ دادند. نتايج:ميانگين و انحراف معيار نمرات تكانشگري در گروه با سطح پائين رفتار پرخطر در رانندگي به ترتيب اعداد()9/52،40/65 و در گروه با سطح متوسط به بالا رفتار پرخطر به ترتيب اعداد( )7/39 ،57/70را نشان ميدهند،همچنين بر اساس نتايج پژوهش ميانگين و انحراف معيار نمرات سه گانه تاريك در گروه با سطح پائين رفتار پرخطر به ترتيب عبارت از ( )11/94،16/23و در گروه با سطح متوسط به بالاي رفتار پرخطر در رانندگي به ترتيب،(،98/69 )8/42مي باشد.بنابراين ميتوان گفت ميانگين تكانشگري و سه گانه تاريك در گروه با سطح متوسط به بالا رفتار پرخطر بيشتر از گروه با سطح پائين رفتار پرخطر است

62687