1399 پ9غ8 9906 BF

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

آمل

1396-1399

1399/06/30

خوب

دكتر رجبعلي محمدزاده

دكتر بابائي

هدف پژوهش حاضر بررسي پيشبيني تحمل پريشاني براساس نشخوار فكري و تجربيات معنوي در سالمندان طرد شده بود. روش پژوهش توصيفي (غيرآزمايشي) و طرح از نوع طرح‌هاي همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه سالمندان حاضر در مراكز سالمندان شهر اهواز در سال 99-1398 مي-باشد كه حدود 300 نفر بودند. از ميان جامعه آماري، با استفاده از جدول كرجسي و مورگان و به روش نمونه گيري تصادفي ساده، 169 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند، به اين صورت كه براساس ليست اسامي بيماران، 169 نفر به صورت قرعه كشي انتخاب شده و به 3 پرسشنامه تجربيات معنوي (غباريبناب، غلامعلي لواساني و محمدي، 1384)، مقياس پاسخ نشخوار فكري (ترينور و همكاران، 2003) و مقياس تحمل پريشاني (سيمونز و گاهر، 2005) پاسخ دادند. به منظور توصيف داده‌هاي اين پژوهش از شاخص‌هاي آمار توصيفي مانند ميانگين و واريانس و براي تحليل از شاخص‌هاي آمار استنباطي مانند ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون گام به گام استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد كه بين نشخوار فكري و تحمل پريشاني در سالمندان طرد شده رابطه منفي و معنادار و بين تجربيات و مؤلفههاي آن با تحمل پريشاني در سالمندان طرد شده رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنين نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه نشخوار فكري در جهت معكوس و معنايابي در زندگي (از مؤلفههاي تجربيات معنوي) در جهت مستقيم قادر به پيشبيني متغير ملاك هستند و نشخوار فكري سهم بيشتري در اين زمينه دارد.

62373