PIR 270

A Comparative Study of Imitation in Rumiʹs Masnavi of Rumi and Divan Hafez

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

پيام نور رشت

99/06/29

134ص.

درجه ارزشيابي: بسيارخوب

خديجه صفري

مريم حيدري

Psychology , Anxiety , Defense Mechanisms , Projection , Hafez and Rumi

صفري،خديجه،راهنما , حيدري،مريم،مشاور

مكانيسمهاي دفاعي فرايندهاي ناخودآگاه رواني هستند كه وظيفۀ محافظت از فرد در برابر رويدادهاي ناخوشايند بيروني يا دروني را برعهده دارند. فرافكني يكي از مكانيسمهاي دفاعي انسان در برابر ناملايمات است كه در آن فرد معايب و نواقص خود را به ديگران منتقل كرده و آنها را مقصر اصلي نشان ميدهد. اين واكنش، نمودهاي مختلفي دارد كه در هر فرد شكل خاصي مييابد. هدف از اين پژوهش بررسي و شناخت مضامين و نمودهاي فرافكني در غزليات حافظ و مثنوي معنوي مولانا با روش توصيفي – تحليلي است. نتايج اين بررسي نشان داد كه هر دو شاعر، فرافكني را به عنوان ابزاري كلامي براي نشان دادن درونيات و انديشههاي خود به كار بردهاند. مسائلي كه در اين ميان مطرح شده، شامل مباحث اجتماعي، فرهنگي، سياسي و مذهبي است. فرافكنيهاي حافظ بيشتر به¬ صورت نكتههايي در قالب يك بيت بيان شده و ديدگاه او اول شخص است. در صورتي كه زبان مولانا، بيشتر به صورت داناي كل و نصيحت¬گر است و اغلب در قالب حكايات و تمثيلها مضامين مختلف مرتبط با فرافكني را مطرح كرده است. در ميان مضامين مطرح شده در اشعار دو شاعر ميتوان به نمودهايي چون عيبجويي، بدخويي، خودبيني، اعتقاد به تقدير و جبر و ... اشاره كرد كه در اين ميان، تأكيد بيشتر حافظ بر عدم رضايت از رفتار معشوق، عيبجويي و اعتقاد به تقدير و قضاي الهي است و در مقابل تأكيد بيشتر مولانا بر نمود عيبجويي و بدگماني و سوءظن است

1400/03/02

منتخبي

62313