3983پ

Investigate the Mediating Role of Self-Esteem in the Relationship Between Perfectionism and Imposter in Students of Islamic Azad University, South Tehran Branch

كارشناسي ارشد

روانشناسي باليني

1399

119ص.

بهامين ، قباد

98-110

Perfectionism, Self-esteem, Pretending Syndrome, Impaoster Syndrome, Islamic Azad University Students

پژوهش حاضر باهدف بررسي نقش ميانجيگري عزت‌نفس در رابطه بين كمال‌گرايي و وانمود گرايي در دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران جنوب انجام شد. جامعه پژوهش دانشجويان دختر و پسر دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران جنوب در سال تحصيلي 1400-1399 است كه طبق آمار دانشگاه آزاد 3672 نفر (1807 دختر و 1865 پسر) مي‌باشند. براي انتخاب حجم نمونه از فرمول كوكران استفاده شد كه در سطح خطاي كمتر از 5% تعداد نمونه لازم براي مطالعه 258 نفر برآورد شد و پرسشنامه‌هاي الكترونيكي در گروه‌هاي تشكيل‌شده در شبكه‌هاي اجتماعي در دانشگاه آزاد پخش شد. در اين پژوهش پرسشنامه‌هاي عزت‌نفس روزنبرگ، مقياس پديده وانمود گرايي كلانس، كمال‌گرايي تري شورت و همكاران (1995) استفاده شد. داده‌ها به‌وسيله آزمون‌هاي شايپر و ويلك، ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون و همچنين آزمون بارون و كني و آزمون بوت استراپ در نرم‌افزار SPSS تحليل شد. نتايج نشان داد بين كمال‌گرايي منفي و وانمود گرايي رابطه مستقيم و بين كمالگرايي مثبت و وانمود گرايي رابطه معكوس و معناداري وجود دارد، همچنين بين عزت‌نفس و نشانگان وانمود گرايي دانشجويان رابطهي معكوس و معناداري وجود دارد. همچنين نتايج آزمون همبستگي پيرسون نشان داد بين دو متغير كمال‌گرايي مثبت و عزت‌نفس رابطه مستقيم و بين كمال‌گرايي منفي و عزت‌نفس رابطه معكوس و معناداري وجود دارد. براي بررسي نقش ميانجي عزت‌نفس از روش بارون و كني استفاده شد كه نتايج نشان داد كمال‌گرايي پيش‌بيني كننده نشانگان وانمودگرايي است، همچنين چهار شرط پيشنهادي بارون و كني برقرار است در نتيجه عزت‌نفس بين كمال‌گرايي و نشانگان وانمودگرايي نقش ميانجي‌گري جزئي دارد. همچنين آزمون بوت استراپ نشان داد اثر غيرمستقيم متغير مستقل(كمال گرايي) از طريق متغير ميانجي(عزت نفس) بر متغير وابسته (وانمودگرايي) تأييد مي‌شود.

1400/1/14

62114