23862پ

The study of semiotic sign of Isfahan ecosystems in Persian poetry

كارشناسي ارشد

زبانشناسي همگاني

مركز تهران جنوب

1399

1399/05/04

خوب

109ص

علي كريمي فيروزجايي

محمدرضا احمدخاني

105-107ص

مركز تهران جنوب

محيط زيست از ديرباز در ادبيات ايران و جهان مورد توجه شاعران و نويسندگان بوده است. هرچند به نظر بعضي از پژوهشگران اين اشارات كمتر به بحرانهاي زيست محيطي پرداخته است، اما نمي- توان به طور كلي اين دغدغهها را ناديده گرفت. اين پژوهش به بررسي عناصر طبيعي زيستمحيطي، آثار و مكانهاي تاريخي و باستاني اصفهان و نحوه پرداخت شاعران گذشته و معاصر به اين موضاعات و نحوه شكلگيري فرايندهاي معناسازي در شعرهاي شاعران اعم از بومي و غيربومي پرداخته است. شناسايي و تحليل عناصر بومزيست در معناسازي و نحوه توليد مفاهيم در شعر فارسي، بررسي نقش عناصر بومزيست در فرهنگسازي و حفظ محيطزيست و تأثير دگرگونيهاي زيستمحيطي در گذر زمان در آثار توليد شده توسط شاعران دورههاي مختلف اهداف اصلي اين تحقيق بود. انجام اين تحقيق كه تحليليتوصيفي و از نوع تحليل محتوا بود از طريق روش نمونهگيري هدفمند با گردآوري و گزينش اشعاري كه در رابطه با اصفهان سروده شده بود انجام پذيرفت. به طور خلاصه ميتوان گفت عناصر طبيعي و بناهاي ماندگار اصفهان اصليترين عناصر ماندگار در شعر فارسي هستند. استعارهسازي، اسطورههاي طبيعي فرايندهاي اصلي معناسازي هستند. در فرايندهاي معناسازي تفاوت چشمگيري بين ديدگاه شاعران پيشين و شاعران امروز مشاهده ميشود.

1399/12/23

62095