پ.ع.7

Comparative study of mystical symbolism in the works of the Persian poet Sanai Ghaznavi and the poet Mahi aldin Arabi

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات عرب

دانشگاه پيام نور آباده

1396

1396/10/30

130ص.

زارع درنياني

محمد رضا ميرزانيا

عرفان، از غني‌ترين رويكردهاي فكري بشر است كه بيشترين رسالت را در ابلاغ پيام باطني دين به عهده داردوبا توجه به اين كه اين مفاهيم تجريدي هستند ودر محدوده واژگان نمي‌گنجند چاره اي جزبهره گيري از سمبل هانيست. سمبوليسم عرفاني از يك سو با موضوعات انتزاعي واز سوي ديگر با پيچيد گي حالات روحي، سرو كار دارد و اين امر باعث شده تا رمز وراز ها در گفتار اديبان عارف بيشتر باشد. از جمله اين اديبان عارف در پارسي وتازي، سنايي و ابن عربي مي‌باشند اين پژوهش در نظر دارد تا سمبل‌هاي عرفاني رادر ميان آثاراين دو عارف با روشي تحليلي تطبيقي وآماري (جانسوني) بر اساس مكتب امريكايي مورد بررسي قرار دهد. حاصل پژوهش نشان مي‌دهد، كه اين دو شاعر پارسي وتازي در بيان سمبل‌هاي عرفاني قدر اشتراك‌هايي داشته‌اند وهر دو مفاهيم فكري را به زبان عرفاني بيان نموده‌اند. وموضوعات مختلفي مانند توحيد، حيات، مرگ، علم ورزي وغيره را به شيوه سمبوليك بيان نموده‌اند ودر آثار خود از سمبل‌هاي حيوانات وپرندگان به وفور استفا ده نموده‌اند وبه بسياري از واژ ه ها ومصطلحات ديني وفرهنگي معناي تازه اي بخشيده‌اند. با اين تفاوت كه ابن عربي اهل تعبير است وچندان تعلق خاطري به تصوير نشان نمي‌دهد، وي پيش از اين كه نماد پرداز باشد، تاويلگر ونماد شكن است واز نام والقاب پيامبران تأويل‌هاي شگرف بر ساخته وعناصر داستان‌هاي قرآن وايماژ هاي حسي قرآن و احاديث را تأويل كرده است.

1396/11/20

62087