23853پ

Critique and analysis of additional grammatical categories, descriptive and plural signs in Persian texts of the tenth and eleventh grades of the second secondary school in 2016-2017

كارشىاسي ارشد

ادبيات فارسي گرايش آموزش زبان فارسي

مركز تهران جنوب

1399

1399/11/26

خوب

134ص

علي محمد پشتدار

مرتضي حاجي مزداراني

ص131

Persian texts 1 and 2, tenth and eleventh grades, additional, descriptive and plural signs

مركز تهران جنوب

زبان، محمل تداوم فرهنگ و مهم ترين ابزار برقراري ارتباط و ابراز احساس است؛ زبان زنده درگذر زمان دچار تغيير و تحولات فراواني مي شود؛ كاربرد و معناي واژه ها ابدي نيست، زيرا پس از انتقال به دوره اي ديگر به علل سياسي، فرهنگي، مذهبي يا اجتماعي ممكن است كاملاً متروك و از فهرست واژه هاي دوره ي بعد حذف شود و يا با ازدست دادن معناي پيشين و پذيرفتن معناي جديد به دوران بعد منتقل شود و يا اينكه با همان معناي قديم به حيات خود ادامه دهد. اين تغييرات در گفتار سريع منعكس مي گردد؛ اما در نوشتار به خاطر ثبات و ماندگاري اش ديرتر نمود پيدا مي كند. هر پژوهشگر زبان و ادبيات فارسي به عنوان پاسدار گنجينه ي غني زبان ملي و بومي خود موظف است كه به اندازه ي سهم خويش، هر چند كه اندك، براي شناساندن و درك اين ذخيره ي ملي و فرهنگي تلاش كند. اين پژوهش در صدد شناختن و شناساندن بهتر و بيشتر عناصر كليدي و مهم در زبان فارسي است كه عبارتند از: تركيب هاي وصفي، تركيب هاي اضافي و نشانه هاي جمع. روش تحقيق اين پژوهش به صورت تحليل محتوا و با ابزار كتابخانه اي است كه با تكيه بر كتاب فارسي 1 پايه ي دهم و كتاب فارسي 2 پايه ي يازدهم در مقطع متوسطه ي دوره دوم نقد و بررسي خواهد شد؛ از نتايج قابل پيش بيني در اين پژوهش آن است كه بسآمد تركيب هاي اضافي از تركيب هاي وصفي بيشتر است و كاربرد علائم جمع اصيل فارسي يعني "ها" و"ان" از ديگر نشانه هاي جمع موجود در زبان فارسي افزون تر است

1399/12/12

62028