23847پ

Assessing the resilience of rural settlements in case of communication roads due to snow hazard Case study: Barough village, Miandoab city

كارشىاسي ارشد

مركز تهران جنوب

1398

1398/11/02

عالي

159ص

قدير فيروزنيا

رضا قادري

140-146ص

Rural resilience, Snowfall, Communication roads, Barough rural district.

مركز تهران جنوب

چكيده واژه تابآوري محصول تحول گسترده در حوزه مديريت مخاطرات محيطي سالهاي اخير است. امروزه جديد ترين ديدگاهها و نظريهها در زمينه مخاطرات محيطي بهدنبال ايجاد جوامع تابآور در زمينههاي مختلف هستند. سوانح طبيعي مثل برف، سيل و ... به عنوان پديدههاي اجتنابناپذير بهحساب ميآيند كه هميشه خطري جدي و مهم براي توسعه پايدار روستايي و كاهش ميزان تابآوري روستاييان بهشمار ميروند. لذا، مهمترين هدف اين پژوهش سنجش تابآوري سكونتگاههاي روستايي در صورت قطع جادههاي ارتباطي است. تحقيق حاضر از نظر هدف كاربردي، از لحاظ ماهيت و روش توصيفي تحليلي است و براي گردآوري دادههاي مورد نياز پژوهش از - مطالعات پيمايشي و ميداني استفاده شده است. قلمرو مكاني اين تحقيق دهستان باروق در شهرستان مياندوآب است. جامعهآماري را كليه خانوارهاي روستايي و مديران روستايي دهستان باروق و كارشناسان سازمانهاي ذيربط شهرستان مياندوآب تشكيل ميدهند. اين دهستان داراي 19 روستاي داراي سكنه است كه با توجه به فاكتورهاي جمعيت، خانوارها و ويژگي طبيعي )كوهستاني، كوهپايهاي و دشتي( تعداد 11 روستا بهعنوان نمونه تحقيق انتخاب شدند. طبق سرشماري مركز آمار ايران در سال 1395 ، روستاهاي منتخب داراي 2180 خانوار و 7411 نفر جمعيت ميباشند، كه براساس فرمول كوكران تعداد 281 خانوار روستايي بهعنوان نمونه تحقيق انتخاب و جهت پرسشگري اقدام شد. جهت تجزيه و تحليل دادهها و اطلاعات نيز از آمار توصيفي و استنباطي )تيتك نمونهاي، تحليل عاملي، كروسكال واليس، تحليل واريانس( استفاده شده است. نتايج تحقيق نشان داد، ميانگين عددي بهدست آمده براي سه بعد اقتصادي، اجتماعي و نهادي بيشتر از اندازه آزمون ) 3 ( ارزيابي شده است و تنها براي بعد زيستمحيطي و كالبدي با ميانگين 1.86 كمتر از اندازه آزمون ) 3 ( سنجش شده است. بنابراين به توجه به سطح معناداري شاخص- هاي مورد بررسي ميتوان گفت، ميزان تابآوري سكونتگاههاي روستايي دهستان باروق در صورت قطع جادههاي ارتباطي توسط برف در سطح مطلوبي قرار دارد و تنها در بعد زيستمحيطي و كالبدي پايينتر از ميانگين است. همچنين، مهمترين عامل مؤثر در افزايش تابآوري روستاييان در مواقع مسدود شدن جادههاي ارتباطي در اثر بارش برف، "افزايش مشاركت اجتماعي و توان اقتصادي" است كه مقدار ويژه اين عامل 05 / 2 ميباشد كه 57 / 8 درصد واريانس را تبيين نموده است. همينطور، با توجه به مقدار آماره F ( 99 / 18 ( و سطح معناداري آن در سطح آلفاي 01 / 0 معنادار ميتوان نتيجه گرفت كه ميزان تابآوري سكونتگاههاي روستايي محدوده مورد مطالعه )دهستان باروق( در صورت قطع جادهها توسط برف متفاوت است و روستاي گل سليمان آباد از نظر تاب آوري در رتبه اول دهستاني قرار دارد.

1399/12/10

62003