BP55

A study of Bayʹuddin Verba in the banking system and its application to Islamic jurisprudence

ارشد

الهيات((M.A گرايش : فقه ومباني حقوق

پيام نور بوشهر

زمستان 1399

1399/10/24

خوب

159ص

چمكوري ، دكتر محمد

گرگين ،دكتر بتوي

159-166

بيع الدين ، عقود مشاركتي ،سرمايه گذاري، ربا ، نظام بانكي

يكي از متداولترين بيع ها در روابط تجاري و بخصوص روابط بارزگاني بين المللي بيع دين به دين مي باشد. با وجود شايع بودن بيع دين به دين در روابط تجاري داخلي و بين الملل و فقدان نص صريح قانوني در خصوص اعتبار يا بي اعتباري آن ، هرچند بطلان بيع دين به دين به طور مطلق در بين فقها شهرت دارد. امروز پرداختن به اين موضوع از اين جهت ضروري است تا در جهت سالم سازي فضاي اقتصادي جامعه اخذ يا پرداخت هر گونه ربا يا انجام معاملات ربوي در اين خصوص اقداماتي شرعي وقانوني اتخاذ گردد. و مي توان به اين نتيجه دست يافت دليل معتبري بر بطلان بيعي كه ثمن يا مثمن يا هر دو به صورت دين باشند ، وجود ندارد، بلكه بر اساس ادله جواز عقد و اصل صحت معاملات مي توان چنين معاملاتي را صحيح دانست و بر اساس حديث «لا يباع الدين بالدين »،بنابر جبران ضعف سند آن به عمل مشهور ، بطلان تنها اختصاص به مورد متيقن كه هم مبيع و هم ثمن قبل از عقد ، دين باشند دارد . بنابراين نقطه مقابل بيع الدين ، جرم ربا بعنوان يكي از جرائم غير مشهود در جوامع مختلف بشري اعم از مسلمان و غيرمسلمان ميباشد و به نوعي سد راه آحاد و رشد اقتصادي گروهي از افراد جامعه ميشود و در ضمن سنن حسنهاي مثل قرضالحسنه را كه در دين مبين اسلام بر آن بسيار تأكيد شده است، مظلوم واقع كرده و منجر به فراموشي آنهاد شده و به قياس اولويت مسائلي مثل فساد اخلاقي، رواج تنبلي و بيبندوباري اقتصادي را به همراه داشته است. لذا دين مبين اسلام ربا و طرفين آن را مذموم ميداند. به تبع آن قوانين موضوعة جمهوري اسلامي ايران هم بايستي اشد مجازات را براي فعل اين جرم در نظر بگيرد.ودر آخر روشي كه در اين پايان نامه مورد توجه قرار گرفته توصيفي وتحليلي مي باشد

فصل اول : كليات تحقيق ،فصل دوم: مفاهيم ومباني بيع الدين درنظام بانكي ، فصل سوم: ماهيت بيع الدين ومقايسه آن با ساير نهاد هاي مشابه ،فصل چهارم : اعتبار قرار داد بيع الدين وآثار مرتبط با آن در قوانين ،فصل پنجم : نتيجه گيري وپيشنهادها

61808