-
شماره راهنما
23774پ
-
پديد آورنده
سعدي صفاري
-
عنوان
رابطه معاد ومعناي زندگي در انديشه ملاصدرا
-
عنوان به انگليسي
The Relationship of Resurrection and the Meaning of Life in Mulla Sadraʹs Thought
-
مقطع تحصيلي
دكتري تخصصي
-
رشته تحصيلي
فلسفه و كلام اسلامي
-
محل تحصيل
مركز تهران جنوب
-
سال تحصيل
1396
-
تاريخ دفاع
1396/09/18
-
وضعيت پايان نامه
خوب
-
مشخصات ظاهري
156ص
-
استاد راهنما
رسولي شربياني؛ مرضيه اخلاقي
-
استاد مشاور
محمد صادق زاهدي
-
كتابنامه
150-154ص
-
توصيفگر فارسي
معناي زندگي . مرگ . معاد . ملاصدرا .
-
توصيفگر لاتين
meaning of life. Death . Resurrection . Mulla Sadra
-
شناسه هاي افزوده
مركز تهران جنوب
-
چكيده
به اعتقاد برخي زندگي زوال پذير و محدود ارزش زيستن ندارد به خصوص زماني كه همراه با گرفتاري ها و
رنج ها هم باشد .چنين اعتقادي ناشي از تلقي نادرست از مرگ است .انديشمندان براي حل اين مسئله نظريه
هاي متفاوتي را مطرح كرده اند. هدف اين پژوهش يافتن پاسخ هاي صدرا به اين مسئله است .ملا صدرا تبييني
از معاد و مرگ ارائه مي دهد كه نه تنها زندگي را بي معنا نمي كند بلكه مرگ از مهمترين عوامل معناي زندگي
است .با توجه به مسئله وجود ، انسان شناسي صدرا شكل مي گيرد و بر اساس تعريف صدرا از انسان ، معناي
زندگي در هر سه بعد هدف ،ارزش و كاركرد معنا مي شود ، او براي انسان اهداف عالي و متوسط تعريف مي
كند و مراتب سعادت را به مراتب تكامل نفس مي داند همچنين ارزش زندگي را به ارزشهاي وجودي بر مي
گرداند. كاركرد داشتن زندگي انسان به اين است كه او عنوان خليفه الهي را به خود اختصاص داده است .با
توجه به اصول فلسفي صدرا هر چه انسان از مرتبه بالاتري از وجود برخوردار شود و سعه وجودي بيشتري پيدا
كند زندگي اش معنادارتر مي شود ..صدرا ذات و حقيقت انسان را عقل نظري مي داند ولذا سعادت حقيقي را
دراين قوه دانسته وحركت عقل عملي درمسيرسعادت را زمينه اي براي تعالي عقل نظري مي داند.در انديشه
صدرا حركت انسان با سعي و تلاش دنيوي آغاز مي شود اما با مرگ استمرار پيدا مي كند. صدرا با اثبات
جاودانگي نفس معتقد است همانگونه كه حقيقت هستي سقف ماهوي و محدوديت ندارد، انسان نيز سقف
ماهوي ندارد و زندگي انسان منحصر به عالم ماده نمي شود پس زندگي او در صورتي معناي كامل پيدا مي كند
كه به آخرت و جاودانگي نايل شود . باتفسيري كه صدرا ازمرگ ارئه مي دهد رسيدن به زندگي حقيقي وحيات
برتر در سايه مرگ حاصل مي شود.از نگاه او دنيا نمادي از برزخ و برزخ نمادي از قيامت است.دنيا وآخرت يك
وجود درهم تنيده است كه نه تنها تقابلي با هم ندارند بلكه هر كدام بدون ديگري ناقص است. همه انسان ها از
قدر مشترك معناي زندگي برخور دارخواهند بود اما معناي حداكثري و حقيقي شامل كساني خواهد شد كه داراي
مراتب عالي وجود بوده و به مقام تجرد تام برسند.
-
تاريخ نمايه سازي
1399/10/24
-
شماره ركورد
61599
-
لينک به اين مدرک :