چكيده
آنتولوژي شكلي از تأليف است. واژۀ آنتولوژي يا جُنگ ادبي در اصطلاح به مجموعهاي از آثار
برگزيده گفته ميشود كه ممكن است مجموعهاي از اشعار، داستانهاي كوتاه، نمايشنامهها، مقالات،
سرود و ترانه يا قطعههاي منتخب در بر گيرد. وقتي مولّفي)آنتولوژيست( به سراغ كار آنتولوژي ميرود
در واقع ايده و سليقۀ خود را در گزينش آثار متبلور ميسازد .
در پژوهش حاضر آنتولوژي هاي داستان كوتاه معاصر ايران از نخستين آنتولوژي ها يا گلچين هاي
منتشر شده تا سال 90 معرفي و بررسي شده اند. هدف اصلي اين تحقيق معرفي اين گونۀ ادبي و شناخت
معيارها و ملاك هايي است كه مولفان آنتولوژي ها در امنخاب داستان ها پيشِ نظر داشته اند. در اين
ميان داستان هاي كوتاه ارزشمندي ديده مي شود كه به درستي برگزيده شده اند و مي توانند تصوير
شايسته اي از پيشينه داستان كوتاه ايران و نويسندگان آن به دست دهتد.تاكنون در اين زمينه جز يك
مقاله پژوهشي انجام نشده است. نوع پژوهش بنيادي است و روش اجراي تحقيق با استفاده از منابع
كتابخانهاي و مطالعه اسناد و تحليل محتواي آثار در كنار ملاحظات تاريخي انجام شده است.
با بررسي آنتولوژي هاي موجود و تنوع افكار گرداوري كنندگان ميتوان تصاوير قابل اعتمادي از
داستان نويسي چند نسل از داستان نويسان معاصر و ملاكها و معيارهاي انتخاب آنان را آشكارا
دريافت. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد آنتولوژي هاي داستان كوتاه مي تواند تصاوير قابل اعتمادي
از وضعيت داستان كوتاه ايران و شاخصه هاي آنها را به دست دهد و ضمن آشناسازي نسل هاي جديد
با تجربه ها و دستاوردهاي گذشته، مي تواند مجراي غيرمستقيمي براي آموزش داستان نويسي و آگاهي
از تاريخ داستان نويسي كوتاه ايران را به دوستداران ادبيات معاصر ايران عرضه دارد.
